Skip to main content

जगरीती

शुक्रवार, 17/06/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
हळुच मंद मालवे, कालचा नवा शशी, हळुच धुंद पैंजणे, वाजती मनी कशी... विरत रात्र विझतसे, विरत ना तरी स्मृती, फिरत फिरत नेतसे, स्मरत तुज तवप्रती, तरल धुंद मोहकसे, अननुभुत मधु पिशी.. मनास ओढ लावते, एक खिन्नशी भिती, झरत झरत जातसे, अस्फुट्शी कालगती, फिरुन परत येतसे, भ्रमीत मुग्ध नेणीवशी.. आहेस जरी मजसवे, तिच तुच, तव प्रीती नाहीच का राहीलो, मीही तोच, जगरीती? धुसर का होतसे, हे सत्य स्वप्न शुक्राशी..
लेखनविषय:

वाचने 2006
प्रतिक्रिया 10

प्रतिक्रिया

पहिल्या दोन ओळी ( धृपद ) आणि पहिलेच कडवे एकदम छान जमले आहे. म्हणजे फारच सुंदर. नंतरच्या दोन कडव्यातल्या शेवटच्या ओळी, कविता पटकन संपवावी ह्या ईर्षेने, तर टाकल्या नाहीत ना ? अशी शंका येतेय.

हळुच मंद मालवे, कालचा नवा शशी, हळुच धुंद पैंजणे, वाजती मनी कशी... अप्रतिम ... लिहित रहा.. वाचत आहे

मस्त!! शेवटच्या कडव्यात मीटर गडबडले आहे काय?

जगरीतीशी नातं सांगणारी कविता आवडली. वेगळा विषय भावला. कालचा मी संपलो आणि तरी स्मृती आहेत - हे सांगण्यासाठी नव्या दिवसाच्या नव्या पहाटेची पार्श्वभूमीदेखील अनुरूपच. विरत रात्र विझतसे, विरत ना तरी स्मृती, फिरत फिरत नेतसे, स्मरत तुज तवप्रती, मध्ये अनुप्रास छान साधला आहे. पुढच्या कडव्यांत झरत झरत आणि फिरुनि परत ने तो अधोरेखित होतो. शेवटच्या कडव्यात अजून तांत्रिक सुधारणा करता येतील... अजून लिहा.