जगरीती
हळुच मंद मालवे, कालचा नवा शशी,
हळुच धुंद पैंजणे, वाजती मनी कशी...
विरत रात्र विझतसे, विरत ना तरी स्मृती,
फिरत फिरत नेतसे, स्मरत तुज तवप्रती,
तरल धुंद मोहकसे, अननुभुत मधु पिशी..
मनास ओढ लावते, एक खिन्नशी भिती,
झरत झरत जातसे, अस्फुट्शी कालगती,
फिरुन परत येतसे, भ्रमीत मुग्ध नेणीवशी..
आहेस जरी मजसवे, तिच तुच, तव प्रीती
नाहीच का राहीलो, मीही तोच, जगरीती?
धुसर का होतसे, हे सत्य स्वप्न शुक्राशी..
अजून खुलवता आली असती.
मान्य, थोडासा प्रयत्न केलाय..
छान कविता
मस्त!!
प्रकाटाआ
थोडासा प्रयत्न केलाय सुधरायचा
तरल
बरोबर, पुढच्या वेळी सुधरायचा
आवडली!
दखल घेतल्याबद्दल सगळ्यांचे