मिसळपाव
..मी गरुडभरारी घेता...
मी गरूडभरारी घेता..
तु हो आकाश निळे..
मी सुर्य कदाचित होता..
तु हो किरण कोवळे..
मी खट्याळा वारा होता..
तु हो सुगंध धुंद करणारा..
मी भरलेले नभ मग होता..
तु हो पाऊस कोसळणारा..
मी मिटली पापणी होता..
तु हो सुंदर स्वप्ने सारी..
मी प्रवास सुंदर मोठा
तु हो वाट गुणगुणणारी..
मी कधी कंटाळवाणा होता..
तु हो आठवण हुरहुरणारी..
मी कोरा कागद उलगडलेला..
तु होऊनि ये कविता स्फुरणारी..
मी राकट मनगट होता..
तु हो मूठ ताकदवानी..
मी उचकी शेवटची होता..
तु हो पवित्र गंगेचे पाणी..
-------योगेश.
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1805
प्रतिक्रिया
9
प्रतिक्रिया
छान, आवडली कविता.
छान, आवडली कविता.
आवडली कविता..
आवडली कविता..
मस्त!!
कविता आवडली.
(आस्वादक)बेसनलाडू
शेवटची 'उचकी' नसते, 'आचका' असतो. 'उचकी'ला गंगेचे पाणी कशाला? नळाचे चालते ;) (ह. घ्या.)
(छिद्रान्वेषी)बेसनलाडू
मस्त
छान कविता!
क्या बात है
जवाब नही योगेश साहेब!
योग्या मस्तच ... लिहित रहा रे
योग्या मस्तच ...
लिहित रहा रे ..कुठे गायब असतोस तु काय माहित
मी मिटली पापणी होता.. तु हो
मी मिटली पापणी होता..
तु हो सुंदर स्वप्ने सारी..
मी प्रवास सुंदर मोठा
तु हो वाट गुणगुणणारी.. >>>>
आवडेश !!
मी कोरा कागद उलगडलेला.. तु
मी कोरा कागद उलगडलेला..
तु होऊनि ये कविता स्फुरणारी.
छान आहे कविता .
मी कधी कंटाळवाणा होता.. तु हो
सुरेख.