Skip to main content

(भुंक न कुतऱ्या)

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी मंगळवार, 21/09/2010 12:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
विडंबनाची पार्श्वभूमी: मला बर्‍याचदा काहीकाही शब्द काहीच्याकाही ऐकायला येतात. विशेषतः जुनं रेकॉर्डींग असेल तर गाण्यातले शब्द काही असतात आणि मी काहीतरी भलतंच ऐकून अर्थाचा अनर्थ करते. "कानपूर मे हडताल" हे मला पडलेलं नाव बरंच जुनं आहे. पण मिपाची कृपा, या अवगुणामुळे उगाच आपण भावही खाऊ शकतो हे लक्षात आलं. भुंक न कुतऱ्या रात रे, शांत रे तनमन जागे, डासही चावे उपटला कुठून हा ताप रे, बाप रे॥ पाली घरी या धीट धावती, क्वचित चिचुंद्र्या सुधा नांदती रातकिडे तरी काय वरडती, काय वरडती कली जमले परसात रे, बास रे॥ ये रे ये जवळ नि मारच खा तुला लाथही पेकाटात द्यायची पळतील सगळे कुत्रे तरी ही झोप कधी कधी लागायची? मशक मधातील काढ काढूनी अति दमले परी रात रे, शांत रे॥ मूळ गाणं कवी - ग. दि. माडगूळकर चित्रपट - कीचकवध संगीतकार - मा. कृष्णराव गायिका - लता मंगेशकर धुंद मधुमती रात रे, नाथ रे तनमन नाचे, यौवन नाचे, उगवला रजनीचा नाथ रे, रात रे॥ जललहरी या धीट धावती, हरित तटांचे ओठ चुंबिती येई प्रियकरा, येई मंदिरा, अलि रमले कमलात रे, नाथ रे॥ ये रे ये का मग दूर उभा, ही घटिकाही कधी ना यायची फुलतील लाखो तारा, परि ही रात कधी कधी ना यायची चषक सुधेचा ओठी लावूनी, कटिवरती धरी हात रे, नाथ रे॥
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 6708
प्रतिक्रिया 36

प्रतिक्रिया

आता मी तुला अंगाई म्हणू का भरदुपारी? नीज माझ्या "पाय" बाळा ...... (नीज माझ्या नंदलाला.. च्या चालीवर)

हा हा हा.. तुझ्या पण कानपुरात हडताल का??? छे बै.. आता WPHA पण काढूयात आपण... बाकी विडंबन झक्कास.. अवांतरः तुझ्या घरी आता पाल्केस्ट्राच्या साथीने चिचुंद्र्याही नाचतात की काय?

In reply to by यशोधरा

मला शब्द लक्षात होता, पण त्याचा उगम विसरले होते. आता तुम्ही उप-प्रतिसाद दिल्याने इथे लिहितेय (सौजन्य यशोधरा) म्हणून.

In reply to by मस्त कलंदर

पाल्केस्ट्रा. हे आर्केस्ट्रा सारखे वाटतय बाकी ठाणेरीताई हे इडंबन काय मात्रेत बस्ले नाही.

ते गाणं जोरात लावलं तर कुत्रे पण पळून जातील!

In reply to by पैसा

ते गाणं जोरात लावलं तर कुत्रे पण पळून जातील!
आम्ही त्यांच्यासाठी भुभुगीत गाउ

@ प्री-मो, तसं काही नाही. ३_१४विक्षिप्त आदिती यांना मी केवळ आदरार्थी 'मॅम' (मॅडम) असे संबोधित केले.

>> मला बर्‍याचदा काहीकाही शब्द काहीच्याकाही ऐकायला येतात. ... मी अगदी लहान असताना "उगवला चंद्र पुनवेचा " मधील "दाही दिशा कशा फुलल्या " च्या ऐवजी "दाढी मिशा कशा फुलल्या" असं म्हणत असे. माझ्या अवती भवतीची मुले पण असेच भलतेच काहीतरी ऐकत / गात असत. माझ्या वडिलांनी हे शब्द त्यांच्या एका दाढीधारी मित्राला सांगितले, तर तो एव्हढ्या जोरात हसायला लागला कि आता खुर्चीतुन पडतो कि काय असे वाटायला लागलं .... कुठ्ल्याशा गाण्यात शब्द होते "साजन घर आये, दुल्हन क्यूं शरमाये" तर आमच्या परिचयातील एका लहान मुलीने त्याचे " साजन घर आये, दुल्हन ट्यूशन जाये" करून टाकले ... एका १लीत शिकणार्‍या मुलीला शाळेत सांगितले होते की 'सोलर इक्लिप्स' पहाण्यासाठी खास चष्मे शाळेतच मिळतील ... तर तिने घरी येऊन सांगितले "सोलारीस क्लब पहाण्यासाठी खास चष्मे शाळेतच मिळतील" . तर तिची आई शाळेत शिक्षिकांना भेटायला गेली, दोघी खूप हसल्या, आणि मग बाईंनी सर्वच मुलांना परत नीट समजावून सांगितले.

In reply to by sagarparadkar

लहान असताना मी पुण्यातील रमण बाग शाळेच्या मागील बाजूस रहात असे. रमण बागेत श्री गजानन महराजांची पालखी येत असे, त्यांच्या गाण्यात "गण गण गणांत बोते ..." असे काहीतरी शब्द होते. ते आम्हा मुलांना कधीच कळले नव्हते. १९७९ च्या आणीबाणी नंतरच्या निवडणुका होणार होत्या किंवा पालखी येण्याआधी नुकत्याच पार पडल्या होत्या. तेव्हा अचानक भवतालच्या एका मुलाला ते शब्द उमगले: "जय जय म्रुणाल गोरे" ....:)

माझा एक मित्र जय जय 'डबाडबड' श्रीरंग असे गाणे म्हणत असे. (भालजींच्या बोबड्या उच्चारांमुळे असेल)

In reply to by तिमा

गौरीशंकर मी एकदा माणगावात पाहिलं होतं (सावंतवाडीजवळचं). नारदाचं पात्र ज्याने केलं होतं त्याने हे गाणं इतकं सुंदर म्हटलं होतं की क्या केहेने! "जय जय" चा उच्चार तो "जैं जैं" असा सानुनासिक करी! त्यामुळे कित्येक वर्षे, वास्तविक अजूनही, माझ्या मनात हे गाणं तसंच वाजतं.. रमारमण श्रीरंग जैं जैं!

In reply to by तिमा

डबाडबड आईग्ग! हसून पोट दुखायला लागलं. आमच्या नात्यातला एक मुलगा लहान असताना त्याचे पूर्ण नाव सांगताना वडिलांचे नाव जयंत सांगण्याऐवजी जंत म्हणत असे. असो, मुलगा आता मोठा झाल्याने फार काही सांगत नाही. अदितीने केलेले विडंबन बरे आहे. तिने माझ्या धाग्याला बरेच प्रतिसाद दिल्याने बळेबळे हा प्रतिसाद देते आहे.;)

In reply to by रेवती

>>>>तिने माझ्या धाग्याला बरेच प्रतिसाद दिल्याने बळेबळे हा प्रतिसाद देते आहे. खुलाशाबद्दल आभारी.......! -दिलीप बिरुटे

>>> मला बर्‍याचदा काहीकाही शब्द काहीच्याकाही ऐकायला येतात. विशेषतः जुनं रेकॉर्डींग असेल तर गाण्यातले शब्द काही असतात आणि मी काहीतरी भलतंच ऐकून अर्थाचा अनर्थ करते. "कानपूर मे हडताल" हे मला पडलेलं नाव बरंच जुनं आहे. पण मिपाची कृपा, या अवगुणामुळे उगाच आपण भावही खाऊ शकतो हे लक्षात आलं. --- हा एक मायबोलीवरचा धागा आठवला >>> पाली घरी या धीट धावती, क्वचित चिचुंद्र्या सुधा नांदती --- हॅ हॅ हॅ, चित्रदर्शी का कायसंसं म्हणतात तशी ओळ! >>> मशक मधातील काढ काढूनी अति दमले परी रात रे, शांत रे॥ --- 'कीटकवध' नावाचा स्पूफ शिनुमा काढला, तर त्यात हे विडंबन खपून जाईल :)

In reply to by नंदन

धाग्याबद्दल धन्यवाद रे! याच 'धुंद मधुमती'मधेच पहिल्या कडव्याच्या शेवटी "अली रमले कम लात रे" याचा अर्थ माझ्या बालबुद्धीला बरीच वर्ष लागला नव्हता. कोणीतरी "अली नावाच्या माणसाला कमरेत लाथ दे" असं काहीसं मला वाटायचं. कीटकवध ... ह्यॅ ह्यॅ ह्यॅ ... पटकथा लिहायला सुरूवात कर!

तुझ्या कॅम्पस वर बरीच कुत्री आलेली दिसतात .. काही वेळा त्यांची सोबत चांगली असते गं . पण तु त्यांना नासलेले दूध दिलेस म्हणून भुंकत असतील बिचारी . आता दूध नासले कि त्याची नासकवणी करुन दे ... मग कदाचित नाही भुंकणार !!!

बाकि काहीही असो पण अदिती चाल मात्र तशीच्या तशी गो बाय... मी म्हणुन बघितल्...आता जरा ऐकणार्‍यांच्या नजरा विचित्र होत्या पण चालायचच नाही का? वरचे दाढीमिश्या, डबाडबड, अन बाकि सारे हुच्च कलंदर!! एकुण पुरा ह. ह. पु. वा. पो. दु. ला.