Skip to main content

तरंग

लेखक अवलिया यांनी शुक्रवार, 06/08/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
नजरेत नजर मिळवुन सखी बोलायची अन् भलत्या ठिकाणी रेंगाळणारी नजर पाहुन हात मानेजवळ नेऊन काय हे म्हणायची... डोळ्यातील गढुळपण कमी होतांना ओठातल्या ओठात हसायची अन् स्मित टिपले नाही म्हणुन रुसायची आजकाल अवचित तळ्यात पडणारा दगड हलकेच तरंग उमटवतो अन शांतपणे तळाशी जातो परत सगळं शांत शांत ... जसं काही झालंच नाही.
लेखनविषय:
वाचने 3267
प्रतिक्रिया 31

प्रतिक्रिया

सुहास.. शुक्रवार, 06/08/2010
हलकेच तरंग उमटवतो अन शांतपणे तळाशी जातो परत सगळं शांत शांत ... जसं काही झालंच नाही. >>> जसं काही झालंच नाही जसं काही झालंच नाही व्वा नाना !! एकदम फॅक्टफुल रे !!

अर्धवट शुक्रवार, 06/08/2010
>>नजरेत नजर मिळवुन सखी बोलायची अन् भलत्या ठिकाणी रेंगाळणारी नजर पाहुन हात मानेजवळ नेऊन काय हे म्हणायची... नानाच्या न्हाइ त्या खोडी काय जात नाहीत..

sneharani शुक्रवार, 06/08/2010
मस्त लिहलं आहेस!!!

सहज शुक्रवार, 06/08/2010
वाहवा! नाही म्हणजे नानाच्या कवितांना अधुन मधुन चान चान म्हणायची पद्धत आहे म्हणून!

श्रावण मोडक शुक्रवार, 06/08/2010
हा माणूस एरवी नाही ते उद्योग का करतो?

विजुभाऊ शुक्रवार, 06/08/2010
श्रामणभौ....जे हवे हवेसे वाटत होते ते उद्योग वेळच्यावेळी करायला मिळाले नाहीत म्हणून हा माणूस एरवी नको ते उद्योग करतो. ;)

सहज शुक्रवार, 06/08/2010
नान्याला एक्विलिब्रीयम का काय ते आवडते. त्यामुळे कधी बाब्या बाब्या खेळुन कंटाळा आला की तो कार्टा कार्टा बनतो.

गणपा शुक्रवार, 06/08/2010
आम्ही उगाच नाही नानाचे फॅण. ह्या नानासारख ५% जरी लिहायला जमल ना तर स्वतःलाच धन्य समजु :)

निखिल देशपांडे शुक्रवार, 06/08/2010
टिपिकल नाना..
डोळ्यातील गढुळपण कमी होतांना ओठातल्या ओठात हसायची अन् स्मित टिपले नाही म्हणुन रुसायची
सहीच रे

Nile शुक्रवार, 06/08/2010
आजकाल अवचित तळ्यात पडणारा दगड हलकेच तरंग उमटवतो अन शांतपणे तळाशी जातो परत सगळं शांत शांत ... जसं काही झालंच नाही.
हं हं, नान्याला दगडं टाकुन उमटणार्‍या तरंगांत लैच इंटरेस्ट बघा. ;-) बाकी आपल्याला कवितेतलं काय कळतंय म्हणा..

परिकथेतील राजकुमार शुक्रवार, 06/08/2010
बरोबर आहे तुझे निळ्या कोल्ह्या. तुला एकतर पाणी किंवा एकतर दगड अशी सवय. दगड आणि पाणी एकदम म्हणल्यावर तु गोंधळून जाणे स्वाभावीक आहे.

मराठमोळा शुक्रवार, 06/08/2010
आजकाल अवचित तळ्यात पडणारा दगड हलकेच तरंग उमटवतो अन शांतपणे तळाशी जातो परत सगळं शांत शांत ... जसं काही झालंच नाही. नॅन्स, एक नंबर हुच्च .. :) नाईल - परा जुगलबंदी.... =)) =)) =))

केशवसुमार शुक्रवार, 06/08/2010
अवलियाशेठ, केवळ..अप्रतिम कविता.. (आस्वादक)केशवसुमार अवंतीनगरीतला ब्राम्हण तळ्या काठी जाऊन का बसला होता त्याच खर कारण आज समजल..;) (बादरायण)केशवसुमार

चतुरंग शुक्रवार, 06/08/2010
छानच कविता. खूप दिवसांनी असं काही लिहिलंत! (आस्वादक)चतुरंग

चित्रा शुक्रवार, 06/08/2010
सुंदर कविता. आवडली.

प्रभो शुक्रवार, 06/08/2010
आजकाल अवचित तळ्यात पडणारा दगड हलकेच तरंग उमटवतो अन शांतपणे तळाशी जातो परत सगळं शांत शांत ... जसं काही झालंच नाही. मस्तच रे....

गंगाधर मुटे शुक्रवार, 06/08/2010
मस्तच कविता.

बिपिन कार्यकर्ते शुक्रवार, 06/08/2010
नाना अजब रसायन आहे. अप्रतिम कविता. श्रावणशी सहमत. असेच मला आमच्या अजूनही काही मित्रांबद्दल वाटत आले आहे. असो.

धनंजय शुक्रवार, 06/08/2010
शेवटचे कडवे स्वतंत्र कविता म्हणून उभे राहू शकेल इतके छान.

श्रावण मोडक शुक्रवार, 06/08/2010
अगदी, अगदी. शंभर टक्के सहमत!