तो अविष्कार आता माझा नव्हे
तो पुरस्कार आता माझा नव्हे..
मी मस्त मजेत गायलो, भिजलो
तो पाऊस आता माझा नव्हे..
घेतली होती रम्य, हळुवार चुंबने
तो किनारा आता माझा नव्हे..
मोप मिळविल्या टाळ्या अन् शिट्ट्या
तो रंगमंच आता माझा नव्हे..
मी स्त्रीलंपट काहीसा, सभ्य बुरख्यातला!
तो स्वभाव आता माझा नव्हे..
घुसविली मी काळजात कट्यार
तो तेजिनिधी आता माझा नव्हे..
उपाध्या, पद्व्या करतो अता अर्पण
तो सन्मान आता माझा नव्हे..
-- तात्या अभ्यंकर.
वाचने
6617
प्रतिक्रिया
25
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
या वेगाने
या वेगाने तात्या कविता करत राहिला तर दिवाळीच्या आत त्याचा कविता संग्रह नक्की निघेल. लगे रहो.. :)
--अवलिया
(विषय दिलेला नाही)
In reply to या वेगाने by अवलिया
=))
या वेगाने
In reply to या वेगाने by अवलिया
या वेगाने तात्या कविता करत राहिला तर दिवाळीच्या आत त्याचा कविता संग्रह नक्की निघेल.
गणपतीच्या आतच निघेल अस वाटतय...
आंबोळी
मस्त!
काहीतरी कुठेतरी खुप खोल आत मधे पिळवटल गेलय खर....
फारच छान!
आंबोळी
काय
काय, झालंय काय?
करुन भागले
In reply to काय by श्रावण मोडक
करुन भागले वगैरे ...
पुण्याचे पेशवे
आम्ही हल्ली विडंबनं करणे बंद केले आहे
Phoenix
दिले हिणकस
दिले हिणकस प्रतिसाद झोंबलेल्या मिर्या...
उडवती संपादक , तो प्रतिसाद माझा नव्हे.
वा वा!
चांगली वाटली. चांगली जमलीये कविता की गज़ल :)
अवांतरः तात्या, पावसाळा आहे, जरा पाणी उकळुन वगैरे घ्या. कालपरवापासुन तुम्हाला इतक्या कविता का होताहेत? :D
अवांतरः
In reply to वा वा! by धमाल मुलगा
आरारारारा ... बाजार उठला =)) =)) =)) कसलं हालकट आहे हे बेनं !!
चांगली
In reply to वा वा! by धमाल मुलगा
अरे म्हणून मी लेखनविषय निवडताना 'गझल' हा प्रकार निवडलाच नाही.. आपल्याला साला गझलचे नियमच माहीत नायत..
त्या पेक्षा कविता किंवा मुक्तक बरं.. कडक नियमांचं बंधन नाय..
अर्थात, केसूकडे गझल लिवायला पण मी शिकणारे आस्ते आस्ते..
गुरुशिवाय विद्या नाय!
सध्या गाठीशी पैशे नाहीत, धंदा बसला होता तो आस्ते आस्ते सुधारतो आहे त्यामुळे दाढी वगैरे वाढवून 'नव-कवी' झालो आहे. आणि त्यामुळेच मराठी सारस्वताच्या भिंतीवरी सध्या कवितेच्या रेघा मारतो आहे..! :)
(हिमालयाची उशी घेऊन झोपणारा) तात्या सरंजामे! :)
हा हा हा! लय
In reply to चांगली by विसोबा खेचर
हा हा हा!
लय भारी. :)
हे
In reply to वा वा! by धमाल मुलगा
हे उदाहरणार्थ एकदम मस्तच.
बाकी लगे रहो तात्याभाय.

मधुमेहा विरुद्ध लढा
माझी जालवही
परीस्थिती
परीस्थितीने गांजल्याशिवाय खरे काव्य बाहेर पडत नाही ते खरच आहे म्हणा.
आरशात
In reply to परीस्थिती by II विकास II
आरशात पाहीलेले ते चेहरे माझेच का?
का प्राक्तनास भुलणारे आरसे फितूर होते
पुण्याचे पेशवे
आम्ही हल्ली विडंबनं करणे बंद केले आहे
Phoenix
पितामह
पितामह तात्यांचे दक्षिणायन भारी आहे ;)
©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º©
आमचे राज्य
आवडली!!
आवडली!!
छान !
खालील ओळी कोणाच्या आहेत ते आठवत नाहीत
पण तुमची कविता वाचताना आठविल्या
वेदना कळीकाळाच्या,अतीव दुःख पचवण्यास,
पहिल्या धारेची पावशेर देशी पिऊन पाहिली !
शोधीले मग मीच माझे तेज आत्मकिरण,
सुर्याकडे मी जरा आज पाठ करुन पाहीली !
~ वाहीदा
वाहिदाजी
In reply to छान ! by वाहीदा
जबरदस्त ओळी आहेत या
"शोधीले मग मीच माझे तेज आत्मकिरण,
सुर्याकडे मी जरा आज पाठ करुन पाहीली !" =D>
***************************************************
दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/
छान कविता प्रसवताहेत.
वाचायला सोप्या आणि कळायला देखिल सोप्या आहेत.
वेताळ
सुरेख.
सुरेख.
मोप
मोप मिळविल्या टाळ्या अन् शिट्ट्या
तो रंगमंच आता माझा नव्हे
मस्त
तात्या
तात्या सरंजामेंना कविता चांगली जमली आहे ;)
कविता होऊ द्यात अजून
ऋषिकेश
------------------
माझे आवडते ब्लॉग या सदरात वाचूया या आठवड्याचा ब्लॉग: अक्षरधूळ, लेखकः चंद्रशेखर
प्रतिसादक
प्रतिसादकर्त्या सार्या रसिकवरांचे आभार..
>>प्रतिसादक
In reply to प्रतिसादक by विसोबा खेचर
>>प्रतिसादकर्त्या सार्या रसिकवरांचे आभार..
धन्यवाद
कविता
कविता फार्फार आवडली. 'चाललो, गेलो, आता फिरुनि न येणे, इथे आता काहीच लिहिणार नाही' वगैरे पार्श्वभूमीवर खुलून दिसणारी कविता. पुलेशु.
सन्जोप राव
ठोकर ना लगाना हम खुद है
गिरती हुई दीवारों की तरह