हलकेच हातांनी घास भरव तू गे मजला माता
काव्यरस
हलकेच हातांनी घास भरव तू गे मजला माता
हलकेच हातांनी घास भरव तू गे मजला माता
का कधी जाणे भेटेन न भेटेन पुन्हा तुला ग आता ||धृ||
मी रोगजर्जर, असूनी पंगू, मरण समोर उभे, काळ
अपेक्षीत तुला मी अजूनी रहावा थोडा वेळ
दैवगती ही अशीच राहे, जीवन मिटे हे, न जगता
का कधी जाणे भेटेन न भेटेन पुन्हा तुला ग आता ||धृ||
तू नच अभागी, मीच कमनशीबी, अर्धीच आयुष्यरेषा
अधूरेच आयुष्य ,जगलो, उरली न काही आशा
शोक नको, जन्मेन पोटी पुन्हा, असशील तू माझीच माता ||२||
का कधी जाणे भेटेन न भेटेन पुन्हा तुला ग आता ||धृ||
(वरची एक ओळ अशीही वाचता येईल : अधूरेच आयुष्य जगलो, उरली न काही आशा)
हे माते, कुरवाळ पुन्हा, अश्रू पडू दे डोई, थापटता
नंतर आक्रंदू नको, वात्सल्य संपवू नको, राख माझ्याकरता
हलकेच हातांनी भरवण्याचा हट्ट पुरव आता जाता जाता ||३||
का कधी जाणे भेटेन न भेटेन पुन्हा तुला ग आता ||धृ||
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
०७/०४/२०१०
वाचने
1883
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
4
?????????....... जयंत
पाठ्यपुस्
आवडली
चांगली