लागणारा वेळ: १५ मिनिटे लागणारे जिन्नस: १ कप पाणी २ कप दूध ५ छोटे चमचे चहा पावडर (आवडीप्रमाणे कमी जास्त करु शकता) ४ चमचे साखर (आवडीप्रमाणे कमी जास्त करु शकता) १ इंच आलं(किसलेले) १/४ चमचा वेलची पुड मातीचं भांड क्रमवार पाककृती: १. मातीचे भांडे कमी गॅस फ्लेमवर गरम करायला ठेवा २. आता गॅसवर एक भांडे ठेवा त्यामध्ये पाणी ,चहा पावडर ,साखर,किसलेले ,वेलची पुडआलं घाला ३. मातीच्या भांड्याची बाजू बदला ४. पाणी थोडे उकळलेकी त्यात दूध घालून एकदा मस्त चहा उकळून घ्या ५. चहा एका भांड्यात गाळून घ्या ६. आता मातीचे गरम भांडे एका मोठ्या पातेल्यात ठेवा आणि त्यामध्ये गरम चहा ओता ७.

चिनी फसगत ( खास करून प्रथमच भारतातून अति पूर्वेच्या देशात प्रवास करणाऱ्यांसाठी ) तो: चला आपण या वेळी मलेशिया सिंगापोरे ला जाऊन ती : अरे पण तिकडे जेवणाचा काय चित्र विचित्र चिनी मिळतं, आपण जरी नॉन वेग खात असलो तरी जमणार कसं? तो: आग त्यात काय आपण नाही का इथे चायनीज खातो जवळ जवळ आठवड्यातून एकदा खरं तर "ती " ची शंका रास्त असतें प "त्या" ला हे माहित नसता कि भारतात जो चिनी खातो ते " इंडियन चैनेईज" असत असत चविष्ट आणि मस्त पण ते काही खरे चिनी नव्हे , मेनलॅन्ड ( म्हणजे मूळ शांघाय वैगरे , सेनापती बापट रस्त्यावरचे नाही ) चीन तर सोडून द्या मलेशिया , इंडोनेशिया , सिंगापोरे मधील चैनेईज हे सुद्ध

प्रसिद्ध लेखक जयवंत दळवी यांना मत्स्यआहार खूप प्रिय होता हे बहुतेक लोकांना माहिती असेल त्यांच्या एका पुस्तकात ?( लेख किंवा छोट्या कथा ) त्यांनी "पावसाळ्यातील मत्स्यआहार " यावर एक लेख लिहिलेला आहे कोणत्या पुस्तकात? त्याचा शोध घेत आहे , कोणास माहिती असल्यास कृपया कळवावे हि विनंती

बऱ्याच परदेशी प्रवास वर्णनात ( मिपा आणि इतर) जेव्हा प्रवासातील खाणे यावर लिहिले जाते तेव्हा जरा नाराजी चा सूर असतो, कधी असा उल्लेख असतो कि - "काय हे गारढोण खातात हि लोक" किंवा "काय बुवा मसालाच नव्हता !" केवळ एक खादाड आणि भटक्या म्हणून हे लिहीत आहे आणि हेतू फक्त हा कि नाण्याची दुसरी बाजू हि दाखवावी पहिले स्पष्टीकरण: यात माणसाने काय खावे किंवा खाऊ नये किंवा शाकाहारी किंवा मांसाहारी असावे यावर काही म्हणणे नाही जगात अन्न हे वेगवेगळ्या पद्धतीने खाल्ले जाते एवढेच ते आपल्याला आवडेलच असे नाही फक्त डोळस असावे जाणून घयावे आणि जमल्यास वेगळा प्रयत्न करावा तर हे झाले namanache घडाभर आता काही उदा