इतक्या पाण्याचे शरीरमन बनवताना विचार करायचा देवा, पाण्याला इतके झोके देताना उसंत घ्यायची देवा.... उसळून पुन्हा आदळते पाणी खडक द्यायचा देवा... दोन डोळे पुरत नाहीत पाण्याचा संसार पेलताना... देवा, आता पाण्याचे तीर्थ करा अन् पाण्यातून मुक्ती द्या.... शिवकन्या

सहज असे चालतांना भेट ती फुलांची,तू मला दिलेली ओंजळीत त्या प्राजक्ताचा गंध राहुनी गेला... हात नाही हातात माझ्या पण तूझा स्पर्श राहुनी गेला.... ना किनारा फेसाळणारा ना लाट एकसारखी झेपावणारी, अस्पष्ट जाहले होते सारे नव्हतीच जणू उरली क्षणे पुन्हा एकदा स्मरणारी.... असे घाबरे मन झाले शहारे सरसरुन आले बोटांमध्ये रुतलेली बोटे तूझी, अचानक तेव्हा घट्ट होती झाली... वेड कोणते भोवती होते की हवेत नशा वाहू लागली, आसुसलेली पहाट होती की अस्तास जानारी रविकिरणे गुलाली..... न उमगले मला क्षणात काय झाले तेव्हा, तू असताना समोर तिथे लाजलेली नजर माझी शोधत होती फक्त तूझी सावली.... सरलीच सांज ती अबोली येणारी रात्र

तू हमाल माझा शांत , नेभळट , गरीब, बिचारा (?) तुझी मारण्या , तुज मागे धावणारी चंडिका , महामाया , तुझी कडक लक्ष्मी .... येऊन कामावर तुझ्या चोरून दुरून पाहावे पकडावे रंगेहाथ तुजला कि लाजावी मजसमोर बॉन्डपत्नी ... =============================== तुझी आणि फक्त तुझीच सातजन्म मारणारी चि सौ का ?