पाऊस !!! तो ही पहिला !!! वाह क्या बात है !!! काल पुण्यात या मोसमातला पहिलावहिला पाऊस पडला आणि मन अगदी सैरभैर झालं. पहिल्या पाऊसाची गंमतच काही वेगळी असते नाही ? लहानपणी अशा पावसात आईची नजर चुकवून भिजायचे. आता नवय्राची नजर चुकवुन का होईना पण पहिल्या पावसात भिजतेच . कोणाकोणाला पहिल्या पावसात भिजायला आवडते बरे? की आमच्या यांच्यासारखे विजांना घाबरुन घरात कोंडुन घेतात?

मयूर मी व्हावे मन प्रान्गणी असे नाचावे वेशीपल्याड त्याने यावे मृद् गन्धाने मी ओळखावे गावातून घराघरान्वरून अन्गणी माझ्या हळूच उतरावे नयनान्वरी माझ्या हात ठेवावे कळत नकळतसे बरसावे उससण्या आधीच हळूवार स्पर्शावे पहिल्या स्पर्शाने अन्तर्बाह्य भिजवावे नहालेल्या वाफाळलेल्या माझ्या केसान्वर मोत्यान्ना उधळावे पहिल्या वहिल्या भेटीने असे पिसार्‍यावर हिरे पाचू बरसवावे

आठवणी साचलेल्या काळजात ओथंबलेल्या आठवणी पेटलेल्या होरपळून निघालेल्या आठवणी भरजरी मखमली पेटीत जपलेल्या आठवणी हळूवार अलगद हातांनी वेचलेल्या आठवणी पहिल्या स्पर्शाच्या नकळत लाजलेल्या आठवणी मीलनाच्या हृदयात साठलेल्या आठवणी पावसाच्या मनात कोसळणार्‍या आठवणी सरींच्या चिंब चिंब भिजवणार्‍या आठवणी थंडीतल्या उबदार कुशीतल्या आठवणी पहाटेच्या गार गार वार्‍यातल्या आठवणी विरहाच्या पिळवटून निघालेल्या आठवणी भेटीच्या मोहरून निघालेल्या आठवणींचे मोहळ भावनांचा कल्लोळ आठवणींचे वादळ अनावर तो कोसळ आठवणींचा वावर ओला गहिवर आठवणींचा आसरा मनाचा गाभारा जयश्री अंबासकर