Skip to main content

पं. रत्नाकर पईंची गुरूपौर्णिमा

लेखक मोहन यांनी बुधवार, 24/09/2008 17:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेल्या रविवारी पईबुवा मस्त गायले. ८२ वर्षे वय जाणवले नाही. बसंत, परज व डागोरी. २५ -३० मि. मजा आला. मला वाटते जयपूर घराण्याचे ते आता 'लास्ट ऑफ द रोमन्स' असावेत. मिपाच्या कलादालनात शास्त्रिय संगीतप्रेमीं साठी हे छायाचीत्र . (आय्.आय.टी. पवई , २१ सप्टे. २००८). - मोहन

मिशी

लेखक शितल यांनी बुधवार, 24/09/2008 17:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, तुम्ही आता विचार करत असाल मिशी ह्यावर काही लिहीण्याजोगे आहे का ? पण चला जाता जाता वाचु या. “ मुछे हो तो नथ्थुलाल जैसी वरना ना हो ! ” हा डायलॊग तर सर्वांना परिचयाचा असेलच. तर मिशी हा काही पुरूषांचा अभिमानाचा, सौंदर्याचा विषय आहे. मिशीमुळे रूबाबदार पणा वाढतो असे काहींजणांना वाटते, मिशी शिवाय पुरूषाला शोभा नाही असे ही उदगार ऐकले आहेत. दाढीचा तसा माना शी संबध नाही जसा मिशीचा आहे, का बरे असे असेल कोणी सांगु शकेल का?

"लव" इज द "गेम"!

लेखक मृगनयनी यांनी बुधवार, 24/09/2008 15:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनाच्या गाभार्‍यात , कधीकधी भरुन येतात भूतकाळाचे मेघ... आणि मग एकेक लडींप्रमाणे उलगडत जातात, त्या आठवणी... मी म्हणायचे, "मला आवडते काळ्या दगडावरची रेघ. " तू म्हणायचास, " मला मात्र भुरळ पाडतं अळवावरचं पाणी. " मी विचारायचे, "राधा खरी की रुक्मिणी ? " तू विचार करुन म्हणायचास, "मीरा च खरी विरहिणी. " मी : म्हणजे राधेच्या प्रेमात, नव्हतीच का कधी भक्ती? तू : हो..... पण विष पचवायलाही लागते मोठी शक्ती...! मी : तरी पण सांग ना.....

प्रपोज करताय...अरे थांबा !

लेखक पारोळेकर यांनी बुधवार, 24/09/2008 14:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
काय? तुम्हाला कुणाला प्रपोज करायचंय! मग 'व्हॅलेंटाइन डे' ची वाट बघतांय? अरे हो, तो तर जागतिक प्रेम दिन! नाही का? तोपर्यंत थांबलात तर चला ठीक आहे. पण ती तोपर्यंत थाबंली पाहिजे ना! अरे घाईघाईत कुठे चाललात? 'प्रपोज' करायला? अरे थांबा थांबा, अभ्यास न करता कुठे देताय परीक्षा! तुम्ही म्हणत असाल, प्रपोज करण्यासाठी अभ्यासाची काय गरज? तुमचा हाअतिउत्साह महागात पडू शकतो. 'उचलली जीभ अन् लावली टाळ्याला' असं प्रेमात करून चालत नाही! प्रत्येक शब्द तोलून मोलून वापरावा लागतो. गोंधळून चालत नाही. 'फर्स्ट इम्प्रेशन इज दी लास्ट इम्प्रेशन' हे तत्त्व लक्षात ठेवा.

मी बोलतेय बहिणाई...

लेखक पारोळेकर यांनी बुधवार, 24/09/2008 13:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
असं कसं हे जग बापा अशी कशी ह्‍ये दुनिया कुढी गेली आडल्या लोकाय मधली दयामया..! नही घराले घरपण नही घरात सासू दोन्ही जाता कामाले घर सांभायती कुत्र वासू..! आमुचं कसं ह्‍यतं एकोप्‍याचं खटलं घरात दिसलं म्हातारं त् ते त्याह्‍यच्या डोयात खपलं..! नही तुयस- नही दिवा नको उठणं - नको सारयोणं नही रांगोयी -नही पूजा नही घराले तेह्‍यच्या आंगण..! नको नको देवा मले पाठवू खालच्या देशात माणसं त् माणसं आता बाया बी नशात..! मह्‍या वक्ती लय सुखी ह्‍यता माह्‍या खान्देश अन् आता त् काय रे देवा लोकायनं केला त्याचा घानदेश..! ( स्व.बहिणाबाई चौधरी यांना नतमस्तक होऊन )
Taxonomy upgrade extras

२०१० चे मराठी नाट्यसंमेलन न्यु जर्सीत

लेखक चेतन यांनी बुधवार, 24/09/2008 10:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
मिसळपाववर आधी बे एरियातिल मराठी साहित्य संमेलनावर चर्चा झाली होती. ही बातमी वाचुन बहुतेक आणखी एक चर्चेचा विषय मिळणार. http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3519522.cms href="http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3519522.cms" title="duva"> अवांतरः मिसळपाववरिल लोकदेखिल अमेरिकेत कट्टे भरवतात ना (मगं काय प्रॉब्लेम आहे :W चेतन

कॉफीचा कप

लेखक लिखाळ यांनी बुधवार, 24/09/2008 01:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज कॉफी पिताना वाटले की चला कॉफीचा कप कॉफी संपल्यावर कसा दिसतो ते टिपून ठेवावे. आपल्याल कप कसा वाटला ते जरूर सांगा. कॅमेरा : निकॉन कूलपिक्स एस ४ समय : रात्र. फोटोत फ्लॅश वापरावा लागला. ऍपरचर शटरस्पीड कुठे कळतो? माझ्या कॅमेर्‍यात ती सोय दिसत नाही. फोटो टाकणे या प्रकाराचे विडंबन कसे करावे याचा विचार करताना हे सुचले. कसे वाटले? सर्वांनी ह.घ्यावे. --लिखाळ :)

श्रीमंत तात्या अभ्यंकर.

लेखक अभिज्ञ यांनी मंगळवार, 23/09/2008 23:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
संजोपराव व प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे ह्यांच्या लेखनशैलीवरून प्रेरित आमचा एक प्रयत्न. श्रीमंत तात्या अभ्यंकर. बुधवारची रात्र होती.तात्या खुशीतच होते.आज नव्या को-या ग्लेन्फ़िडिच चे उदघाटन त्यांनी केलेले होते. नुकतेच खाणेपिणे आटपून तात्या निद्रिस्त झाले असतील नसतील तोच तात्यांचा फ़ोन खणखणला. "अरे झोपतोस काय तात्या ! उठ ! अभिनंदन.अतिशय महत्वाची बातमी आहे.पेढे काढ आधी पेढे." तात्याला एकदम कळेनाच काय झाले ते. तर तात्यांच्या एका अमेरिकतील मित्राचा फ़ोन होता. त्याने दिलेली बातमि ऐकुन तात्याची झोप ठार उडालीच. कारण हि त्याला तसेच होते म्हणा.