Skip to main content

माझा बी एक इनोद.

लेखक नरेशकुमार यांनी गुरुवार, 16/12/2010 18:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
आता याला इनोद म्हण्या ऐवजी हा एक लयी दुष्ट/वाईट प्रकार हाय, जो मी माझ्या एका परम मित्राच्या बाबतीत नेहमी करतो. मी हापिसात एकदम कोपर्यात बसतो. त्यामुळ माझे मोनिटर कोणाला दिसत नाय. माझ्या पुढे माझा एक मित्र बसतो(आम्ही सगळे त्याला लाडाने 'केत्या' बोलतो). त्याचा मोनिटर मला आणि आजूबाजूच्या तीन-चार जणांना दिसतो. पन त्याच्या लीड ला दिसत नाय. इतर येळेला नाही, पण मुद्दामून तो जेव्हा काही अरजन्ट काम करत असेल त्या वेळेस मी त्याला उगाचच एक आरोळी ठोकतो. "ए केत्या, फोरवर्ड कर रे." (जणु काय तो काम सोडुन टाईम पास करतोय) वाईट चिडून तो माझ्याकडे बघतो.

युगलगीतः मला वाजतीया थंडी

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 16/12/2010 14:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
युगलगीतः मला वाजतीया थंडी तो: ए, मला वाजतीया थंडी, तू आथरून घाल अग मला वाजतीया थंडी ||धृ|| ती: आथरून बिथरून उगा काय नको, तुमच्या अंगात हाय उबदार बंडी तो: गारगार वारं सुटलया मरनाचं हुडहुडी भरलीया माझ्या अंगात असला गारठा नाय पाहिला जल्मात कधी अग मला वाजतीया थंडी, तू आथरून घाल ना, मला वाजतीया थंडी ||१|| आथरून बिथरून उगा काय नको, तुमच्या अंगात हाय उबदार बंडी तो: कराकरा दात माझं वाजतया हातावर हात माझं चोळतोया जवळ ये, अशी दवडू नको संधी अग मला वाजतीया थंडी, तू आथरून घाल ना, मला वाजतीया थंडी ||२|| आथरून बिथरून उगा काय नको, तुमच्या अंगात हाय उबदार बंडी तो: अशी ग तू काय करते
काव्यरस

जख्ख अशी म्हातारी !!

लेखक प्रकाश१११ यांनी गुरुवार, 16/12/2010 13:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
जख्ख अशी म्हातारी कोयत्याच्या आकारची !! कुणास ठाऊक किती वय झालय तिचे ? हाडाच्या सापळ्यावर लोंबणारी कातडी बुबुळावरची राखाडी रंगाची साय खूप पावसाळे डोक्यावरून गेलेत सहस्त्रचंद्र होऊन सुद्धा उलटून गेलाय काळ .... किती कुणास ठाऊक ? आता आताशी म्हातारी कुणाच्याच नसते गणतीत पोरेबाळे आपल्याच फिकिरीत नातवाच्या काळजीत खंगून जातात म्हातारीच लोढणे गळ्यात बांधून कधी सुटतेय म्हातारी वाट बघत बसतात ...!! वाट बघायची म्हणजे भयंकर कंटाळवाणे ... थकून जातात गात्रे नि गात्रे .... म्हातारी मात्र असते जिवंत उद्याची वाट पाहत तिला कधी कधी आठवत असते नवरोबांनी गर्दीत एकांत शोधीत चिमटा काढलेला त्या आठवणीनी तिच्या अंगावर उठ
काव्यरस

जख्ख अशी म्हातारी !!

लेखक प्रकाश१११ यांनी गुरुवार, 16/12/2010 13:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
जख्ख अशी म्हातारी कोयत्याच्या आकारची !! कुणास ठाऊक किती वय झालय तिचे ? हाडाच्या सापळ्यावर लोंबणारी कातडी बुबुळावरची राखाडी रंगाची साय खूप पावसाळे डोक्यावरून गेलेत सहस्त्रचंद्र होऊन सुद्धा उलटून गेलाय काळ .... किती कुणास ठाऊक ? आता आताशी म्हातारी कुणाच्याच नसते गणतीत पोरेबाळे आपल्याच फिकिरीत नातवाच्या काळजीत खंगून जातात म्हातारीच लोढणे गळ्यात बांधून कधी सुटतेय म्हातारी वाट बघत बसतात ...!! वाट बघायची म्हणजे भयंकर कंटाळवाणे ... थकून जातात गात्रे नि गात्रे .... म्हातारी मात्र असते जिवंत उद्याची वाट पाहत तिला कधी कधी आठवत असते नवरोबांनी गर्दीत एकांत शोधीत चिमटा काढलेला त्या आठवणीनी तिच्या अंगावर उठ
काव्यरस

विधाता

लेखक फारएन्ड यांनी गुरुवार, 16/12/2010 11:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझा असा पचका बर्‍याच वेळेस होतो. एखादा चित्रपट अचाट आणि अतर्क्य असेल म्हणून रेवडी उडवायला वैचारिक उच्चासनावर बसावे आणि चित्रपट नेमका चांगला निघतो. ह्याबद्दल जवळजवळ तसेच झाले. पण जे काही थोडेफार दिसले ते गोड (किंवा खमंग) मानून घ्यावे. 'विधाता' ला असलाच एक मिळाला म्हणून आधी खवचट हसू घेऊन बघायला बसलो, आणि यातील दिग्गजांच्या अभिनयाने थक्क झालो. संजीवकुमारच्या अनेक नकला नंतर बघितल्यामुळे मूळ अदाकारीच आता जरा 'अती' वाटते पण ती त्याची चूक नाही. शम्मी ही मस्त. पण खरी मजा आणतो दिलीप कुमार. अमिताभच्या अनेक पिक्चर्स प्रमाणे काही काही ठिकाणी अचाट प्रसंगही दिलीप कुमार जबरी उचलतो.

सिंगलौटिंग द मेल्स .. व्हाट द फ$

लेखक टारझन यांनी गुरुवार, 16/12/2010 11:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
णमस्कार्स लोक्स , तसा आम्ही आमच्या बोळे क्लबात बर्‍याच विधायक,सामाजिक , भौगोलिक , अंतराष्ट्रिय , आर्थिक , वैद्यकिय , अभियांत्रिकी आणि इतर अनेक गोष्टींवर रात्ररात्रभर चर्चा आटवतो . काल चर्चेचा सुर लांबला तो पुरुषांना सिंगल आउट करण्याच्या प्रकरणावरुन. दोस्तांनो .. तुम्हाला तर माहित आहे , प्रेमभावना हा हार्मोन्स चा लादेन आहे . आणि ती इस्त्री-पुरुष दोघांनाही निसर्गाने समान दिलेली आहे. आय मीन दोघांच्या इंजिनाचे गियर - कॉम्बीनेशन वेगळे असतील आणि ते वेगवेगळ्या आर.पी.एम वर वेग॑वेगळी हॉर्सपावर देखिल निर्माण करत असतील , बट यु णो , दे बोथ आर बिल्ड फॉर स्पीड :) (बाऊंसर जातंय का ?

प्रतिज्ञा....

लेखक अवलिया यांनी गुरुवार, 16/12/2010 11:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपण सर्वांनी लहानपणी शाळेत असतांना "भारत माझा देश आहे... " ही प्रतिज्ञा म्हटलेली असेलच. भाषा भिन्न असु शकते पण मतितार्थ समान. ह्या प्रतिज्ञेचा उपयोग काय आहे?

(गाडी सुटली , रुमाल हलले)

लेखक अडगळ यांनी गुरुवार, 16/12/2010 10:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
मूळ कविता : संदीप खरे गाडी सुटली , हमाल हलले , काढा चाळीस पटकन बोले, गाडी सुटली , पाकीट निघता , हमाल डोळे हसरे झाले, गाडी सुटली नोट वीसाची , हातामधुनि तरी सुटेना , चार बोचकी चाळीस रुपडे , पटू दे म्हटले तरी पटेना, का रे इतका जीव जाळुनी , नोट वीसाची हाती मिळते, डोळ्यादेखत गायब होते , खुर्दा चिल्लर हाती उरते. गाडी गेली फलाटावरी , लालपणाचा गलका झाला, गाडी गेली , सोडा मारुन जीव तापला हलका झाला. हे भलते अवजड असते , कुणी प्रचंडसे पेटारे , ते लांब लांब नेताना, डोक्याच्या उप्पर आणि काहिसे खूप घेताना,

नातं

लेखक शुचि यांनी गुरुवार, 16/12/2010 03:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
******काल्पनिक कथावस्तू/मुक्तक****** ______________________________________________________ अधून मधून आम्ही भेटत असतो. आताशा तो मला पूर्वीपेक्षाही जास्त आवडू लागला आहे कारण जितक्या वेळा आम्ही भेटतो तितक्या वेळा त्याची ओळख पटते तर कधी नव्याने होते. मला नेहमीच गंमत वाटत आली आहे की माझं काही त्याच्यापासून लपून कसं रहात नाही? त्याचे भेदक डोळे नीर्विकारपणे माझा ठाव घेतात. मिश्किल कुठला! वयोमानपरत्वे त्याला चाळीशी लागली आहे, टक्कल सुद्धा पडलं आहे. पण मला याने काहीही फरक पडत नाही.