नजरेला नजर बांधून डोळ्यांनीच नुसतं पाहणं तुझं, न बोलूनही सांगतं सारं काही।। जाता जाता मिश्किल हसून ओठांवर नजर खिळवणं तुझं, प्रीतीचं रोमांच फुलवतात किती।। चालता चालता थबकून मागे वळून पाहणं तुझं, चोरून चोरून पाहण अन् गालातल्या गालात हसणं तुझं ह्रद्याच्या तारा छेडतात किती।। दूरवर जावूनही नजरेनं शोधत राहणं तुझं अन् रोज रात्री स्वप्नात येवून प्रेम गीतं शिकवणं तुझं गीताला सुरांची देतात प्रीती।। तरीही तरीही सांगून टाक् ह्रद्यातलं सारं कारण तू ही अधांतरी राहून मलाही अधांतरी ठेवणार किती?

मुलींच्या वस्तीग्रुहात मी त्याला पकडले कॉलर पकडुन ओढत बाहेर काढले बहिणिस आपल्या खांद्यावर होते घेतलेले घाबरलेले पोर ते ,बोलण्यास न धजावले दटावताच पोर ते रडु लागले बहिणीस सावरत हातापाया पडु लागले "बहिणीला माज्या चेहरा बघायचा व्हता आयला मारताना बान आरसा फॉड्ला आरश्यातबी हि लय ग्वाड दिस्सल बघुन स्वताकडं 'एकडाव ' तरी हसलं ह्या बारीस जौद्या, परत येत नाय मोठया आरशात बघायची औकात नाही आरसे आपले खरेच मोठे आहेत.. पण आपलाच चेहरा का लपवतायत??

आय टी मध्ये राजीनामा देणे, या क्रियेला पेपर टाकणे असे म्हणतात, त्यावर हि कविता. साल्याने पेपर टाकलाय................... तो रोज ऑफिसला येतो वेळेत येतो; वेळेत जातो नऊ तास भरले नाहीत; तर चिंता करतो कमी भरले तास; तर नंतर भरून काढतो साहेबाने काम दिले; तर नाश्त्याला पण जात नाही साहेब जागेवर असताना; जागचा उठत नाही कितीपण महत्वाचे काम असो; साहेब गायब झाल्याशिवाय हा जागचा हालत नाही साहेब खुर्चीत यायच्या आत, जागेवर यायची सवय काही जात नाही जास्त सुट्या घेत नाही, घेतली तरी अप्रुव्हल घेतल्याशिवाय; कलटी टाकत नाही ओव्हर टाइम कधी मागत नाही कॉम्प-ऑफ कधी घेत नाही. मोबाईल वर फोन आला; तर साहेबासमोर बोलत नाह