सुनीताबाई - लेखिका मंगला गोडबोले (अरुणा ढेरे याच्या स्वतंत्र लेखासह ) काही दिवसांपूर्वी मैत्रीण अस्मिता चितळे हिच्या कपाटात पुस्तक दिसलं. पुस्तक हातात घेतल कि मी पाठच पान बघते. साधारण पुस्तकाचा आशय लक्षात येतो. या पुस्तकावरही पाठच्या पानावर थोडक्यात ओळख दिलेली आहे."आप्तेष्टांच्या आठवणींचा आणि स्वतः सुनीताबाईंच्या लेखनाचा आधार घेऊन केलेली हि स्मरणयात्रा", असंच पुस्तकाचं वर्णन केलेलं आहे. पु लं हे आधीच जिव्हाळयाचा विषय आणि त्यांची बायको म्हणून कदाचित सुनीताबाई सुद्धा. लगेचच अस्मिता कडून पुस्तक उधारीवर घेतलं. तरीही घरी येऊन महिनाभर पुस्तक नुसतं पडून होत.

वासुदेव सोमण कोकणातून दहा वर्षा पूर्वीच पुण्याला स्थायिक झाले होते सोमणांचा मुख्य व्यवसाय भिक्षुकी लग्न -नामकरण मुंज आदी कार्ये ते करत असत अल्पसंतोषी स्वभाव होता यजमानांना व्यवस्थित सेवा देवे प्रसंगाचे पावित्र्य सांभाळणे हि त्यांची खासियत होती यजमान पण त्यांच्या ह्या वागण्यावर खुश असायचे ठरलेल्या बिदागी शिवाय त्यांना आणखीन पैसे पण मिळत असत पुण्यात वन रूम किचन चा ब्लॉक होता एक राजकारणी यजमान होते त्यांच्या कृपे मुळे त्यांना हा ब्लॉक सरकारी कोट्यातून अल्प दरात मिळाला होता * भार्या सुनंदा गृहिणी होती प्रिया नावाची एक गोड चेहे-याची मुलगी होती ती कॉलेज च्या दुस-या वर्षाला होती सौंदर्य

* १२ला टॉपर लिस्ट मध्ये आल्या मुळे तिचा सत्कार आयोजित केला होता संगीता व किरण हे बाल मित्र १२ वि पर्यंत एकाच महाविद्यालयात ते शिकत होते संगीता प्रचंड बुद्धिमान मुलगी होती अक्युमन ची दैवी देणगी तिला लाभली होती ती दिसायला रूपवान होती पण रूप गर्विता नव्हती किरण मास्क-या होता कुठून कुठून तो माझे मजेचे प्रकार शोधात असे त्याच्याशी गप्पा मारताना संगीता भान हरपून जात असे संगीताला किरण खूप आवडायचा रुबाबदार स्नार्ट तरुण होता पण तिला कधी त्याच्या बद्दल तसे वाटे काही वेळा मैत्री वाटे या बाबत मात्र ती कायम गोंधळलेले असे ती करियर माईंडेड मुलगी होती तिचे ध्येय तिने निश्चित केले होते आ ए एस ऑफि

रोज सकाळी पहाटे फिरायला जाणे,हा माझ्या जीवनातील एक आनंददाई भाग आहे .या वेळी आपण नेहमीच्या आयुष्य पेक्षा , कांहीतरी वेगळ्या वातावरणात ,वेगळ्या जगात गेल्याचा भास, आपल्याला नेहमीच होत असतो . मस्त पैकी स्पोर्ट्स शूस घालून ,स्पोर्ट्स ड्रेस घालून त्या अंधुक प्रकाशात चालत जाणे व परत येताना घरा शेजारी असणाऱ्या बागेतील बाकड्यावर कांही काळ विसावणे,हा माझा नित्यनियमचा अनेक वर्षाचा कार्यक्रम आहे ,इतर वेळी मुंग्या प्रमाणे पळणारी हि माणसे ,कर्कश आवाज करीत ,धूळ उडवीत जाणारी अनियंत्रित वाहने, या पासून जीवाला थोडी सुटका मिळते .

पित्तखडे आणि पित्ताशयदाह तेल आणि तूप हे आपल्या आहारातले प्रमुख मेद पदार्थ. स्वयंपाक रुचकर होण्यात त्यांचे मोठे योगदान असते. मात्र हे मेद पचण्यास तसे जड असतात. त्यांचे पचन सुलभ होण्यासाठी आपल्या पचनसंस्थेतील पित्ताची (bile) खूप गरज असते. पित्त हा पाचकरस मुळात यकृतात तयार होतो आणि नंतर तो पित्त्ताशयात साठवला जातो. पित्तरसामध्ये अनेक घन पदार्थ असतात. त्यातील काही घटकांचे एकमेकाशी असलेले तुलनात्मक प्रमाण हे महत्वाचे असते. जर काही कारणाने यात बिघाड झाला तर पित्तखडे निर्माण होतात. त्यातून पुढे अन्य काही समस्या निर्माण होऊ शकतात.