आमची प्रेरणा एक लेख असा की, थकुन जाते विश्‍व एक काथ्याकुट असा की, कुरतडे उंदीर शर्ट एक प्रवास वर्णन असे की, काळ्या पाण्याची नवी शिक्षा एक कौल असा की, जंत कावीळ एन्फ्लुएंझा एक छंद असा की, जणू आटावे रक्त एक कवीता अशी की, अश्रूच वाही फक्त एक संपादकीय असा की, तो विभागच बंद व्हावा एक पाकृ अशी की, 'परा'चा कावळा व्हावा.

एक प्रश्‍न असा की, बदलून जाते विश्‍व एक प्रश्‍न असा की, भंगते सुंदर स्वप्न एक प्रश्‍न असा की, उमलते नवी अपेक्षा एक प्रश्‍न असा की, अनंत काळची प्रतीक्षा एक प्रश्‍न असा की, जणू फुलावा प्राजक्त एक प्रश्‍न असा की, अश्रूही बनावे रक्त एक प्रश्‍न असा की, तो प्रश्‍नच न राहावा एक प्रश्‍न असा की, उत्तरच प्रश्‍न व्हावा मोगरा फुलला

सुर्य उगवायच्या आधिच हाक मारतो गजर लगबगिने उठावे लागते चोळत-चोळत नजर भांड्यांच्या खणखणाटाने उठते स्वयंपाक घर कोंडलेला श्वास सोडतो गॅसचा सिलेंडर उठा-उठा वेळ होईल ओरडा खातात मिस्टर एकीकडे नाश्ता- डबा सारे काही भरभर नवरोबाच्या तयारीसही, हाकेमध्ये हजर डबा नाश्ता निघताना आहोंसाठी टेबलवर घाईतही निरोप देण्यास स्मितहास्य गालावर पाय घरात वळताच स्वयंपाकघराची आवरा-आवर अभ्यंग स्नान आटोपुन नहाणीघरातिल शॉवर आमची कधी वेळ?

काठावरचे प्रेम..... अस्ताला जाणार्‍या सूर्याला बघून एकदा रात्र म्हणाली, "बराच काही काळ तळपतोस मग शेवटी असा का मावळतोस?" सूर्य म्हणाला , "वेडे , मी जातो तुझ्या सुखासाठी तू आसुसलेली असतेस तुझ्या चंद्राच्या मुखासाठी ! आपलं तारुण्य उधळतेस , पहाटे पहाटे दु:खी होतेस पुन्हा यावं लागतं मला , तुला फुलवायला , तुझ्या सुखासाठी !" रात्र : " खरंच राजा , चंद्रापेक्षाही तूच खरा सखा आहेस भेटतोस काही क्षणांसाठी , पण धग देतोस जगणार्‍या प्रत्येक कणासाठी ! मला तुम्ही दोघेही हवेत , दोघांना एकत्र मला बघायचंय 'एक हात तुला अन् एक हात त्याला' असं बेधुंद जीवन जगायचंय !" सूर्य म्हणाला , "मलाही सख