हे घ्या वाचकहो, शेवटी न राहवून एक विडंबन पाडलंच. प्रेरणा कृष्णकमळ मादक बंदरी रूप घाबरवी सोबत रसोई छंद फंद जन हे टवाळ मेंदूही गहाळ दंगा न कल्लोळ दंग दंग सजल गरळ निबंध बरळ न कोणी सरळ अंगी कळा अबोल अबोल टिआरपी घटेल हे संकेतस्थळ शांत आहे

अगा देवराया | अम्हा खेव द्याया | धरिसी या काया | पांघरोनी || कितिक विभूति | सर्वत्र जगती | धरियेल्या वृत्ती | नानाविध || कुणा शालजोडी | कुणासी गोधडी | कुणी ठिगळ जोड़ी | दारिद्रयाचे || कुणा मुखी साय | कुणी साही हाय | कुणा पोटी पाय | क्षुधार्तेने || कुणा पुष्प शय्या | कुणा काटे पाया | कुणा चालावया | पाय नाही || असुनी अनाथ | कुणा प्रेम छत्र | कुणा हाल मात्र | स्वगृहीचे || नाना परी अश्या | होती जीव दशा | सोसताती कैश्या | लेकरे ही || असती का सारी | रुपे नाना परी | हरी लीला करी | मूढ़ आम्ही || तूचि घेसी सुख | सोशिसी तू दु:ख | राव आणि रंक | तूचि होसी || ऐश्या नाना कळा | दावितो सकळा | स्वस्थ ह

हरी हे दयाळा कधी भेट देशी | उभे भक्त सारे तुझ्या पायरीशी | जैसा रवी ये घनान्धारातुनी | तैसे कधी श्री मुख दाखविशी | उभ्या धेनु वत्सासवे रान वाटे | गोपाळ मेळा दारात दाटे | सर्वास रे भेटुनी निवविशी | हरी रे कधी श्री मुख दाखविशी | संगे तुझ्या रे मन हारपते | संगे तुझ्या रे चित्त निर्वाण होते | मायाजलाब्धी आम्हा पार नेशी | हरी रे कधी श्री मुख दाखविशी | हरी सर्व चिंता तुला वाहियेल्या | तुझ्या पुष्पमाला आम्ही धारियेल्या | निमिषात सा-या चिंता हरिसी | हरी रे कधी श्री मुख दाखविशी | मुखे गोड ऐसे तुजे नाम घेऊ | स-देही इथे सर्व वैकुण्ठ पाहू | नामात तुझिया अम्हा प्राप्त होशी | हरी रे कधी श्री मुख दाखविशी