सकाळ (मुक्तपीठ) मधे हा लेख वाचला, आणि आश्चर्य वाटले. http://72.78.249.107/esakal/20100517/5127259570058392107.htm

आमच्या मित्राला काय करावे हे कळेना. अक्षरजुळणी करणारे तसेच मुद्रकाचा पैशांसाठी तगादा सुरूच होता. शेवटी वैतागून त्यांनी दहा, पंधरा, वीस टक्‍क्‍यांनी पुस्तके विकून रिकामे झाले. दहा व वीस टक्के म्हणणाऱ्या दुकानदारांनी रोख पैसे दिले. पंधरा टक्के म्हणणारा सातवा दुकानदार व त्याची पत्नी दोघेही द्विपदवीधर आहेत. त्यांची अ. ब. चौकात दोन मोठी दुकाने आहेत.

तुमचा पेशा तुम्हाला आवडतो का? त्यात थोडंफार वेगळेपण आहे का? तुम्हाला त्याबद्दल लिहायला आवडेल का? मग माझ्या पुस्तक प्रकल्पात सहभागी होण्याचा विचार करा. बाजारात उपलब्ध असलेली बहुतेक "करीअर गाइडस" ही व्यवसायाची निवड, कॉलेजांच्या याद्या, परीक्शांची वेळापत्रके, फी, आणि फॊर्म्स यात अडकलेली दिसतात. मुलाखत देण्यांबाबत सल्लेही असतात. मात्र एकदा एखादा व्यवसाय निवडल्यावर त्यातील आयुष्य कसं असतं याबद्दल माहिती अभावानेच आढळते. या पुस्तकात वेगवेगळ्या ३०-३५ क्षेत्रांतील व्यावसायिक आपापले अनुभव सांगणार आहेत.

आयुष्याचा प्याला अर्धा भरलेला आहे की अर्धा रिकामा? हे मानण्या न मानण्यावर असतं. माझ्या दोन मैत्रिणींची लग्ने एकाच दिवशी एकाच मांडवात झाली. दोघींनाही प्रत्येकी पंधरा हजार प्रतिमाह कमावणारे नवरे लाभले होते. नव्याचे नऊ दिवस संपल्यावर संसाराची गणिते चुकू लागली, प्रपंचाची गाडी आर्थिक रूळावरून वेळोवेळी घसरू लागली. महागाईच्या वणवा झोडपायला नवऱ्‍याचा पगार अपुरा पडू लागल्यावर दोघीँनी नोकरी करण्याचा निर्णय घेतला... येथवर सर्व काही ठीक चाललं होतं, अगदी समसमान होतं. परंतु एकीचा पगार जास्तीत जास्त पाच हजारापर्यँतच पोचणारा, तर दुसरीला पंधरा हजारांची नोकरी. शिवाय पदोन्नतीची शक्यता.