(खूळ)
अवलियांचे रूळ आणि गुरू चतुरंग यांचा गूळ पाहून मलाही अंमळ लहानपणची खूळं आठवली.
पायात पाय
घालून आम्ही पाडायचो
तो एका सायकलीवर असायचा अन
मी दुसरीवर टांग मारायचे
तोल सांभाळत
पाडत असताना खोड्या काढताना
असंच तासभर खेळायचे
सगळेजण मिळून मिसळून पाडायचो
आयटीच्या रूळावरून
कधीतरी तो मोटर-मन झाला
मी मात्र आहे त्याच सायकलीवर
पाय मारत... तास न तास
काव्यरस
मिसळपाव

मुंबईला आयायटीत असतानाची गोष्ट. झेवियर्स कॉलेजने 'मल्हार के प्रकार' सादर करण्यासाठी गंगुबाई हनगळाना आमंत्रित केलं होतं. गंगुबाईना माझ्या सांगितीक अनुभूतीच्या अवकाशात एक विशेष स्थान आहे. या कार्यक्रमापूर्वी मी त्यांना रेडिओवर संगीतसभांमध्ये फक्त ऐकायचो. प्रत्यक्ष मैफल ऐकायचा हा पहिलाच योग होता.
झेवियर्स मधली ही मैफल बर्यापैकी रंगली होती, पण मला काही तरी हवं होतं आणि ते मिळत नसल्याची एक रुखरुख मनाला लागली होती.
आणि, ह्या तळलेल्या तुकड्या.
सरंग्याचा रस्सा (कालवण)
सरंग्याच्या तुकड्या ५-६
लसूण ठेचुन ४-५ पाकळ्या
हिंग, हळद
२ चमचे मसाला
चिंचेचा कोळ
मिठ चवीनुसार
तेल
वाटण : पाव वाटी ओल खोबर, ५-६ लसुण पाकळ्या, अर्धा इंच आले, १ ते २ मिरच्या, थोडी कोथिंबीर.
कृती :
तेलावर लसुण फोडणीला टाकावा. हिंग, हळद, मसाला, वाटण, तुकड्या, चिंचेचा कोळ, मिठ घालून उकळी येउ द्यावी.
मास्टर मदन (जन्म २८-१२-१९२७. मृत्यू :६-६-१९४२)
२८ डिसेंबरला परमेश्वराच्या हातून एक मोठी चूक घडली. त्या चुकीसाठी मला नाही वाटत तो स्वत:ला कधी माफ करु शकेल. या दिवशी त्याने त्याच्या विश्वातल्या एका गाणार्या स्वर्गिय गंधर्वाला चुकून या मर्त्य जगात पाठवले. ते साल होते १९२७.
अवघ्या १४ वर्षाच्या आयुष्यात गायनाच्या कुठल्या पातळीवर तो पोहोचला होता ते आता आपण बघुया.
हा शापीत गंधर्व पंजाबमधल्या जालंदर लिल्ह्यातल्या एका खानेखाना नावाच्या गावात एका शीख कुटूंबाच्या घरात अवतीर्ण झाला. त्याचे नाव “मास्टर मदन”.