वेताळणीनं वेताळाला सांगितली गोष्ट अन मग आमीबी म्हनलं जरा गुलुगुल बोलूयात पावन्यासंगं..... ;) वाद असे बहरात वाचका, तुम्ही नका ना रुसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! बघा थेरडा मेला 'घोडा' शिव्या हासडून मारा जोडा लाज संस्कृती सारी सोडा उगा वाटतं खूप लिहावं नकाच काही पुसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! काढिल खोडी नव्या दमाच्या पुचाट गप्पा स्वातंत्र्याच्या स्टोरी सांगिल वेताळाची जरा मोकळ्या ह्या जालावर खविस नागरी हसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! तीन गटांची थेरी मांडा जुन्या दुव्यांची घेउन खांदा हलक्या हाताने काड्या घाला अता खातरी ही शतकाची पब्लिक लागं फसू पाव्हनं चला, झाडावरती बसू ! -केसुरंगा

वटपूजेनिमित्त आमच्या वडाच्या भावना व्यक्त करायचा हा प्रयत्न! वड बोलला यमाला, "हा काय जाच आहे? बांधून घ्यायला का मी एकटाच आहे? पूजा इथे करावी, त्रागा घरी करावा नवर्‍यास त्या म्हणावे, "तू बावळाच आहे!" हा जन्म 'जी हुजूरी' करण्यात घालवी जो, ऐसा गुलाम साती जन्मी हवाच आहे? आंबे, फळे, सुपार्‍या अन् दक्षिणा भटाला, दोरेच फक्त माझे? ही शुद्ध लाच आहे! वैविध्य पाहु दे ना दोन्ही गटांस आता सांगेन जन्म त्यांचा हा सातवाच आहे!"

साहित्याशी जवळिक साधत खुशाल हा बसणार , गोड बोलुनी सर्वांशी हा साहित्यातच रमणार ! भविष्यवाणी सांगुन गेले जाणते कुणी स्वर्गाला भविष्यवाणी खोटी नव्हती , सांगतोच मी तुम्हाला ! बालपणीचा काळ सुखाचा - म्हटले आहे कुणीतरी वह्या नि पुस्तक हाती पडता, चीरफाड मी नित्य करी ; शैशवात मी वह्यांत लपवी - आठवणींची मोरपिसे , फूल सखीच्या गज-यामधले पुस्तकातुनी दडवितसे ! कविता, कादंबरी नि नाटक यांचा नव्हता गंध मला दैनिक मासिक पुस्तक साहित्याची आवड तरी मला ! साहित्याशी सलगी करणे मजला खूपच आवडले, 'वजनदार साहित्य' मलाही रद्दीत घेणे परवडले ! दीड-दान्डीचे मोल मला; ते नसेल काही इतरांना - हर्ष होतसे मलाच , माझा

काळ्याभोर मेघांची नभात दाटी असावी तुझ्या डोळ्यात मी भिजावे अन् तू माझ्या नसानसात भिनावी गडगडते ढग तुटून एकच सर अशी बरसावी त्यांनी माझ्या मनाची दशकांची तहान शांतवावी माझ्या देहाच्या वृक्षावरील अवघी पाने चिंब होऊन ओघळावी त्याच वृक्षाला लिपटलेल्या लाजाळूप्रमाणे तू मोहरून मिटावी कृष्णरंगी मेघांमागून सूर्याने सप्तरंगी किरणांची जाळी पसरवावी सांजेमागून येणारी अवनीही त्यावर लुब्ध होऊन थबकावी आता जरा पाऊस रिमझिम व्हावा अन् कडाडती विजही थकावी तुझे हात माझ्या हातात असावे अन् नजरेत नजर गुंतावी रिमझिम झालेल्या पावसात चिंब होऊन तू गोडगोड व्हावी माझ्या उबदार मिठीत येताच हलके हलके विरघळाव