मिसळपाव
चित्रा
लेकीच पहिलं बाळंतपण! आपल्याच घरी व्हावं म्हणून आईने खूप प्रयत्न केलेले पण लेकीच्या सासरच्यांनी, 'कशाला त्या गावखेड्यात? तित काय येळला सोयी-सुविधा हायेत, का रातीअंधारचं गाडी-घोडा आहे? शिवाय एकली आई आन म्हातारी आज्जी. त्यांच त्यान्ला तरी उरकतयं का ह्ये परपंचाच ऱ्हाटगाडग?' अशा उलटतपासण्या करून बाळंतपण कुठे व्हाव हा विषय संपवून टाकला!
मग नातीने चिमुकले पाऊल सा-यांच्याच जगात ठेवल्यावर लेकीच्या आग्रहाखातर आठ-पंधरा दिवसांसाठी आई गावातल्या वावरातली विळा-खुरपी तिथेच सोडून शहरातल्या इमारतींच्या जंगलात आली. पहिल्यांदाच एकटी आलेली!
हायकोर्ट जिल्ह्याच्या गावी होते. दोन चार दिवस राहण्याच्या हेतूने तयारी करून तो निघालेला. दोन वर्षे मोठ्या भावाबरोबर शेतजमिनीच्या भांडणात घरच्या सगळ्यांचेच मन:स्वास्थ्य बिघडलेले होते. कोर्टाच्या चकरा, वकिलांच्या डोक्यावर पैसे ओतणे ते सगळे त्रास एकवेळ सहन करता येतील. पण शेजारी राहणार्या भावाच्या कुटुंबाशी रोजच्या कटाकटी आणि हमरीतुमरी आता नको झाल्या होत्या.
तू समईतील मंद ज्योत, मी
सभोवतीचा फडफड वारा
अविरत तू तेजस्वी तेवता
श्रान्त उभा मी मिणमिणणारा
बाभळीतला काटा मी अन
काट्यातील तू ग़ुल गोजिरा
वळवळतो मी सुरवंटासम
पतंग दंग तू भिरभिरणारा
नवी पालवी तू वासंतिक
सुकून अंति मी ओघळणारा
धूर कोंडता मी वणव्याचा
तू गंध मृदेचा दरवळणारा
लपाछपीची तू श्रावणसर
मी आषाढी कोसळणारा
ग्रीष्म तप्त मी तहानलेला
वर्षेतील तू हिरवपसारा
लाटेसम मी उसळी घेतो
स्थिरावता तू शांत