वाट!
कालच्या पावसात एक फांदी तुटली
आपटलीच
मग झाडंच कोसळलं
धप्पदिशी
अजस्त्र सांगाडा जमीनीवर पसरला.
कधीकाळी त्यावर किलबिल पक्षी बसायचे
आजकाल फक्त कावळेच
शतकानुशतके झाड उभं होतं
गुण्यागोविंदाने जगत होतं
संसार करावा तर झाडासारखा
पण एकाएकी खंगूनच गेलं
उन्मळून पडावं असं काही राहीलंच नव्हतं
तरीही पडलं
दु:ख त्याचं नाहीच
पण खाली एक कुत्रं बसलं होतं
गेलं बिचारं
:(
काव्यरस
मिसळपाव
दोसा साहीत्य:
३ वाटी मुरमुरा
३ वाटी तांदुळ ( जाड / उकडा)
१/२ वाटी उडीद डाळ
१/२ चमचा मेथी दाणे (ऐच्छीक)
कॄती:
डाळ व तांदुळ स्वच्छ धुवुन घ्या .
वरील सर्व साहीत्य एकत्र करुन रात्रभर भीजत ठेवा
सकाळी मिक्सर वर बारीक वाटुन उबदार जागी ठेवा.
पीठ फुगुन आल्यावर, मीठ व पाणी टाकुन सरसरीत करुन घ्या.
तवा गरम करा, तेलाचा हात फिरवुन घ्या.
पीठ पळीने तव्यावर घाला. हा दोसा जाडसरच ठेवतात.
बाजुने थोडे तेल सोडुन झाकण ठेवा. एका बाजुने झाल्यावर दुसर्या बाजुने पण शेकुन घ्या.
दोसा झाल्यावर ताटात काढुन घ्या.