Skip to main content

(दाराआडची आंटी)

लेखक प्रसाद गोडबोले यांनी गुरुवार, 04/04/2019 15:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक आंटी दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? फोटोरुमच्या बाहेर, एडिटिंग्च्या टेब्लावर जिथे एक मुलगा बसला आहे एडिटिंग करत.... करत असेल का तो खरेच एडिटिंग ? की पहात असेल तो हिडन कॅमेराचे लाईव्ह फीड, लपवलेल्या टॅबमागे? आंटी दाराआडून बाहेर येऊ शकत नाही... मग ती त्यालाच बोलावते फोटो रुम मध्ये, ते डोळे डोळ्यात भरुन घेऊन मुलगा खाडकन जागा होतो .... भान हरवलेली आंटी निसरड्या रस्त्यावरुन घसरत रहाते एकेक पाऊल... घसरतच राहते.... -"जिंदा दिल"(चा एक फॅन )

- वैजू वहिनी माहीत नसलेल्यांनी पोगो पहा =))))

(दाराआडचा मुलगा)

लेखक ज्ञानोबाचे पैजार यांनी गुरुवार, 04/04/2019 09:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
पेरणा एक मुलगा दाराआडून चोरून चोरून बघतो आहे बाहेर किती बाहेर? बाथरुमच्या बाहेर, खोलीमधे जिथे त्याची मैत्रीण बसली आहे मोबाईल वर गेम खेळत त्याचीच वाट बघत, करत असेल का ती ही तिकडून जाण्याचा विचार? समजले असेल का तिलाही तो चोरून तिच्या कडे बघतो आहे, तिच्या जाण्याची वाट बघत ? मुलगा दाराआडून बाहेर येऊ शकत नाही... कारण तो टॉवेल आणि कपडे खोलीत विसरला आहे, ते नेमके त्या मुलीच्याच शेजारी पडलेले आहेत, मुलगी मात्र गुंग होऊन मोबाईल मधे बघत असते.... टॉवेल विसरलेला मुलगा बाथरुमच्या दाराआडून बघत राहतो... हताशपणे वाट बघतच राहत

मैत्र - ९

लेखक शाली यांनी गुरुवार, 04/04/2019 06:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
सकाळी सकाळी शब्दकोडे सोडवत बसलो होतो. बाबांनी पुण्याहुन येताना हे पुस्तक आणले होते. त्याच्या प्रत्येक पानावर अगदी पानभरुन शब्दकोडे होते. या कोड्यांसाठी रविवारच्या वर्तमानपत्राची वाट पहायला लागायची पण आता पुर्ण पुस्तकभरुन कोडी समोर असताना मला पेन हातातुन सोडवत नव्हता. आईने पाठीमागुन हात धरुन हातावर दिड रुपया ठेवला. कोड्याच्या नादात पहिल्यांदा माझ्या लक्षात आले नाही. पण मग हातातला दिड रुपया पहाताच माझी ट्युब पेटली. मी पैसे खाली ठेवत म्हणालो “मी अजिबात नाही जाणार हां दळण घेऊन आता. मी कोडी सोडवतोय.” “असं रे काय करतो? हे पण बाहेर गेलेत नाहीतर त्यांना सांगितले असते.

यात्रा

लेखक अमरेंद्र बाहुबली यांनी बुधवार, 03/04/2019 23:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
मिपा शशक स्पर्धेने प्रेरित होऊन मी देखील काही खरडलय. " पप्पा आज नक्की यात्रेला जायचं ना? आज शेवटचा दिवस." "हो बेटा. आज नक्की" "ताई, बाबा आज हो म्हणाले, तू काय घेणार? मी ढोल घेईन बाजूच्या बाळ्याने घेतलाय ना तसा" "बाळ्या, आज आम्ही यात्रेला जाणार" "आजी तू पण येशील ना?" "नाही रे, मला चालवत नाही" "बरं, तुझ्यासाठी पण काहीतरी आणीन" घडाळ्यात रात्रीचे दहा वाजलेले. "घे आज पण आला तुझा बाप ढोसून, झोप नाहीतर आज बी दिल तो फटके." - आई. आजीची सहानुभूतीची नजर चोरून त्याने चादर तोंडावर ओढली.

दाराआडची मुलगी

लेखक शिव कन्या यांनी बुधवार, 03/04/2019 21:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक मुलगी दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? स्वत:च्या बाहेर, समुद्राच्या पार जिथे एक मुलगा बसला आहे स्तब्ध.... करत असेल का तो ही तिचा विचार? जात असेल का तो ही स्वत:च्या बाहेर, समुद्राच्या पलीकडे? मुलगी दाराआडून बाहेर येऊ शकत नाही... मग ती तिचे संपूर्ण डोळे पाठवते, ते डोळे डोळ्यात घेऊन मुलगा शांतपणे जागा राहतो.... डोळे हरवलेली मुलगी घर नसलेल्या दाराआडून बघत राहते... बघतच राहते.... -शिवकन्या
काव्यरस

देव

लेखक अन्या बुद्धे यांनी बुधवार, 03/04/2019 16:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
कितीक नवस देवासी बोलती भजती पूजती मनोभावे वाहणारी नदी देव कितीकांची पालक प्राणांची कितीकांच्या उगम डोंगरी अंत सागराशी वाहे दूर देशी असहाय्य? करी कुणी एक त्यात मासेमारी वाळू चोरी करी कुणी एक कुणी तीत करी सुखे जलक्रीडा आणि कुणा पीडा बुडोनिया तितूनच होई विजेची निर्मिती नासाडी पुरती पुरामाजी तिच्या पाण्यावरी वाढतात शेते शुष्क जग होते तिच्या विना सांगा मज आता नदीचे वागणे आमुच्या कारणे असते का? तिचा हा प्रवाह निसर्गे बांधला तसाच चालला युगे युगे आपुल्याच हाती नदीचा वापर शाप किंवा वर ठरतसे तैसे ची हे विश्व देवाने निर्मिले ज्याने वापरले त्याच्या साठी देव माझ्या साठी काही न करतो अलिप्त राहतो

कोळीगीत: शिडाशिडात भरारे वारा

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 03/04/2019 07:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
आता देशावरून आपण कोकणात जावूया अन एक कोळीगीत ऐकूया. शिडाशिडात भरारे वारा होड्या निघाल्या किनारा || धृ || फिरवा सुकाणू सारी जाली भरली मांदेली नगली करली तारली गावली गोळा करुन घोळ चिंबोरी अन पाला होड्या निघाल्या किनारा ||१|| घेवून दर्याची दौलत हाती विकून होईल कमाई मोठी पडो शिल्लक पैसा थोरा बरा होड्या निघाल्या किनारा ||२|| उभी आसलं माझी बाय पाहत वाट "कवा येईल धनी माझा परतून आज" तिच्या कालजीचा आज होईल उतारा होड्या निघाल्या किनारा ||३|| शिडाशिडात भरारे वारा होड्या निघाल्या किनारा || धृ || - पाषाणभेद कोळी ०३/०४/२०१९
काव्यरस
Taxonomy upgrade extras

कोरडं रान

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 03/04/2019 04:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
किती भाग्यवान तुह्या पैंजणाचं घुंगरू ग मी आसा दुर अन ते तुह्यापाशी राहतं ग नको निघू भर दुपारचं उन्हातानाची ग कमरेवर जरी पाणी तरी डोईवरी आग ग चालतांना चाल तुही लचकेदार ग रानामधी धावती हारीणी नाजूक ग सगळीकडं आसती काटेरी बाभळी ग तु रानामधी उगवलं गुलाबाचं फूल ग किती वाटतं दोन शब्द तुह्याशी बोलू ग पन बोलतांना वठी नाही काही येत ग तुह्या नजरंला जवा नजर माझी भिडती ग ढगातली वीज पडं लक्कन काळजात ग एकडाव तरी तु माह्यासंग मनातलं बोल ग तुझ्या बोलानं फुटलं मह्या काळजाचं डेकूळ ग किती सांगू माझी रामकथा माह्याचं तोंडून ग सारीकडं पावसाचं पानी पन माह्य रानं कोरडं ग - पाषाणभेद ३/४/२०१९
काव्यरस

उधर कूछ देखोगे तो कहना नही...

लेखक अभिजीत राजवाडे यांनी बुधवार, 03/04/2019 03:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
कला आणि अध्यात्म यांचा पूर्वीपासून सबंध आहे. उस्ताद बिस्मिल्लाह खान यांना जसा दैवी साक्षात्कार झाला होऊन देवाचे वरदान लाभले होते. त्याबाबतची प्रचलित कथा अशी आहे कि लहानपणी उस्ताद बिस्मिल्लाह खान त्यांच्या मामांकडून (उस्ताद अलिबक्ष खान) सनईची तालिम घेत असत तेंव्हा ते गंगा नदीच्या काठावरील एका हवेली मध्ये रियाज करीत असत. एके दिवशी मामांची तब्येत ठीक नसल्यामुळे उस्ताद बिस्मिल्लाह खान यांना दुसऱ्या खोलीमध्ये रियाझ करण्यास सांगितले. त्यांच्या रियाजाची खोली त्या हवेलीच्या चौथ्या मजल्यावर होती आणि त्या खोलीच्या एका बाजूला खिडकी जी गंगेकडे उघडत होती आणि त्या खिडकीच्या विरुद्ध दिशेला पायऱ्या होत्या.

मैत्र - ८ (किन्नरव्यथा)

लेखक शाली यांनी मंगळवार, 02/04/2019 18:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
महामार्ग सोडून उजवीकडे वळले की दुरुनच आमच्या गावची वेस दिसते. दुरुन नुसती काळ्या चौकोनी इमारती सारखी दिसणारी ही वेस जसजसं जवळ जाऊ तसतसं आपलं सौंदर्य दाखवायला सुरवात करते. नविन माणूस जवळ आला की वेशीची भव्यता पाहून चकित होतो. सगळ्यात वरती नगारखाण्यासारखी जागा. त्याखाली बंदूकींसाठी असलेली तिरकी भोके, म्हणजे जंग्यांची रांग. दोन्ही बाजूला कोरलेली अलंकारीक फुले. मधोमध सोंड उंचाऊन चित्कारणारा हत्ती. भव्य दारांपैकी एकच शिल्लक असलेले दार. त्या दाराकडे पाहूनच वेस किती मजबूत असणार याचा अंदाज येतो. हत्ती सहज जाऊ शकेल इतक्या उंचीच्या दारावर हत्तीने धडक मारू नये म्हणून ठोकलेले खिळे काढून टाकले आहेत.