मिसळपाव
उडता मुका, जरी असला सुका
उडता मुका, जरी असला सुका
तो गॉड मानून घ्यावा
कितीही चंचल पऱ्या दिसल्या
तरी एकीचाच हात धरावा
सोज्वळ शालीन निवडून
द्यावी सून आपुल्या घराला
घेत जावे उडते मुके मग
ठेउनी स्थिर मनाला
हात लावूनी ओठांना
त्या सोडिती हवेत सारे
अंतकुक्कुट बनवती सैरभैर
उमजा धोक्याचे हेच इशारे
सुक्या मुक्यांचे पाश हळूहळू
करतील विजार तुमची ओली
घेणाऱ्याला करावा लागतो
आपला खिसा तिच्या हवाली
सुक्या मुक्याने पदरी पडती
फक्त ओलीचिंब स्वप्ने
बायको कुशीत येऊनही
उराशी नको नको ते दुखणे
इथे धड ना तिथे धड
नुसती मनाची घालमेल
मुक्यामुळे तो मुका जाहला
जणू जिव्हा झाली जड
कशाला हवे ते सुके मुक
Taxonomy upgrade extras
यात्री ---- कथा ---- काल्पनीक -------
यात्री ---- कथा ---- काल्पनीक -------
तो यात्री अनेक दिवस नर्मदा नदीच्या तीरावरील गावांमधून भटकत होता . आपण कुठुन आलो , कुठे चाललो आहोत याची त्याला काहिच सय राहिली नव्हती . अंगावरील एके काळचे भरजरी कपडे धुळीने माखुन गेले होते . पण तिकडेही त्याचे लक्ष नव्हते . तहान भुक हरपुन तो नुसताच दिसेल त्या वाटेने चालत होता .
वाटेतील काही गावांमधे त्याला परिक्रमावासी समजुन आदराने , भक्तीभावाने खाऊ पिउ घातले गेले . तर काही गावांमधे त्याला चोर , वेडा , भिकारी समजुन चोपही देण्यात आला . पण या कशाचीच तमा न बाळगता तो यात्री आपल्याच नादात चालतच होता .
मिसळ- एक ड्रीम प्रोजेक्ट
मिसळ-एक ड्रीम प्रोजेक्ट
आता तुम्ही म्हन्साल ह्ये असलं कुठं प्रोजेक्ट असतंय व्हय.प्रोजेक्ट म्हणजे कसं कायतरी भव्य दिव्य,ग्रँड. भन्साळीच्या पिक्चर सारखं पायजे. पण आपली कामंच असली. आधीचे प्रोजेक्ट घोटाळा, चिंबोरी, मॅजिक,झमेला आणि आता ही मिसळ म्हणजे अंडा मिसळ. एक जुना सुप्त प्रोजेक्ट्.
तो रईस मधला शारुख म्हणतो ना, "कोई भी धंदा छोटा बडा नहीं होता" सेम तसंय "कोई भी प्रोजेक्ट छोटा बडा नहीं होता"
तर तुम्हाला या ड्रीम प्रोजेक्टची एक छोटीशी ष्टोरी सांगतो...
साल 2011, हिंजवडी फेज 2, एका कंपनीत गटात न बसणारा शब्द म्हणजेच Odd Man Out म्हणून जॉब करत होतो.
थुंकणार्याची मानसिकता
अनेक व्यापारी संकुल, सरकारी कार्यालये या सारख्या इमारतींमधे आपण जिन्याच्या कोपर्यात,लॉबीच्या कोपर्यात, लिफ्ट मधे कोपर्यात अशा ठिकाणी लोक थुंकलेले दिसतात.अगदी सुसंस्कृत गृहसंकुलात देखील ही दृष्य कधी कधी दिसतात. पानटपरीच्या आसपास तर विहंगम दृश्य असते. ’रांगोळ्यांनी सडे सजविले रस्त्या रस्त्यातून’ हे कवीला अशी दृष्ये पाहूनच सुचले असावे. पान गुटका तंबाखू वगैरे खाउन किंवा न खाताही थुंकणार्या लोकांचे प्रमाण भारतात खूप मोठे आहे. परदेशातून आलेल्या पाहुणे हे जेव्हा पहातात त्यावेळी त्यांच्या मनात आपल्या देशाची प्रतिमा अत्यंत मागासलेला देश अशी होते.
गावाकडची मजा-बालकथा
गावाकडची मजा
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
मी गावाला चाललो होतो. एसटीमधून. डुलक्या घेत.
पण माझ्या मनाला त्या अर्धवट झोपेतही बरं वाटत नव्हतं . तुम्ही म्हणाल,गावाला जायचं म्हणजे मजाच की !
मी गावाला चाललो होतो, ते सहल म्हणून नाही. मजा म्हणून नाही. तर कायमचा !
मी पुण्यासारख्या शहरात राहत होतो . माझी शाळा , माझे शाळेतले मित्र, माझे वाड्यातले मित्र या सगळ्याला मी आता मुकणार होतो. अन गावाकडे ?... काय माहिती !
मी गावाला पहिल्यांदाच चाललो होतो.
Use Dipper at Night: हाय बीम लो बीम, अप्पर- डिप्पर बीम बाबत चर्चा
Use Dipper at Night: हाय बीम लो बीम, अप्पर- डिप्पर बीम बाबत चर्चा
मिसळपाव.कॉम म्हणा किंवा शेजारचे मराठी सोशल फोरम म्हणा, त्यात महत्वाचे चर्चेचे विषय लिहीले जातात की जे समाजाला उपयोगी पडू शकतात. मागे वाहनांसंदर्भात हेल्मेटचा विषय आला असता, त्यातील विचार बरेच इतर ठिकाणी कॉपी केले होते. इतर ठिकाणी ज्यांनी वाचले ते त्यांच्या उपयोगी आले असेल तर आपल्या या सोशलीझमचा फायदाच म्हणायचा.
(विरह - एक वेगळा दृष्टीकोन X शब्दकथा) -
पेरणा
रात्रीचे तीन वाजले होते, त्याच्या डोळ्यात झोप मात्र काही केल्या येत नव्हती.
बायकोची फ्लाईट 2 वाजता पोचणार होती अमेरिकेला....., अजून का बरे फोन नाही आला?
नक्कीच फ्लाईट डिले असणार.... कारण आपली बायको आपल्यावर किती जास्त प्रेम करते हे त्याला माहीत होते.
किती काळजी करतो आपण? काही नाही येईल नक्की फोन.....
आठवणीतील घरं -- नानी का घर -- भाग ३
पहिले भाग प्रकाशित केलेले आहे
भाग ३
या अश्या गोकुळात ऐन उन्हाळ्याच्या सुट्टीत आम्ही ८ भावंडं जमायचो. दुपारी बदाम सात चा कार्यक्रम ठरलेला असायचा, हरेल त्याने ४ वाजता येणारी कुल्फी खाऊ घालायची. खाऊ घालायची म्हणजे काय तर स्वतः सगळ्यात शेवटी खायची सगळ्यांना आणून दिल्या नंतर कारण पैसे तर आजोबाच द्यायचे. या बदाम साथ च्या खेळात माझ्या सारख्या प्रामाणिक खेळाडूंना जिंकायचा काहीही मार्ग नव्हता हे मला कळले जेंव्हा मोठ्या मामीच्या चटई खालून २ राजे अचानक बाहेर आले. तो पर्यंत राजा आला कि सगळ्यांना कळेल कि अश्या पद्धीतींनी मोठ्यांनी आवाज काढायचा असाच वाटायचं.
आठवणीतील घरं -- नानी का घर -- भाग २
पहिला भाग प्रकाशित केलेला आहे
तर हे माझ्या आजीचं घर नेहमी गजबजलेले असायच, मामा, मामी, २ मामे भाऊ असा सतत वावर असायचा. मी आणि धाकटा भाऊ citizens नसलो तरी permanent residency visa वर असायचो. मामी आणि आई दोघीही नोकरी करत असल्यामुळे, दिवसभर आमचा पसारा उचलायला आजीच असायची. आम्ही चौघेही वेगवेगळ्या कारणांमुळे आजी च्या fav लिस्ट मध्ये होतो. मोठा मामे भाऊ पहिला "नातू" म्हणून कौतुकाचा, मग मी काळी बेंद्री असली तरी शांत आणि खूप पुस्तकं वाचते म्हणून, धाकटा मामे भाऊ मृदू स्वभावाचा म्हणून (मोठ्यानि नाकात नऊ आणले कि हा भाऊ देव वाटायचा मला पण) आणि माझा भाऊ शेंडेफळ नातू, म्हणून भाव खाऊन जायचा.