सावर ग स्वतःला .....
सावर ग स्वतःला
आवर तुझ्या मनाला...
निघून गेलेले क्षण
मुठीतील वाळू
दोन्ही सारखेच
घट्ट पकडशिल
तितके वाहून जाती
आठवाणीचे झुले
मन झुलवता झुलवता
सरतील सांज वाति
निरव शांततेची उरेल
रात एकटीच भवती
गेले वाहून घर
लाटे सवे तरी
पुन्हा नवे बांधत होतो
बालपणीची जिद्द सखे
वापर या घडीला
सावर ग स्वतः ला
आवर तुझ्या मनाला...
मिसळपाव