साने गुरुजी खुप भाउक माणुस. गरिबांचं दु:ख बघवलं नाही म्हणुन त्यानी आत्महत्या केली. मी कधीही त्यांचं आता उठवु सारे रान एैकलं की मला त्यांची आठवण येते.

खालील प्रकटन संपुर्ण काल्पनिक आहे असे समजावे. मामाजी: अरे कोण आहे रे तिकडे. जरा त्या ऑस्कर कमीटीच्या अध्य्क्षाना जरा फोन लाव. असिस्टंटः का हो सर? मामाजी: तुला रे कशाला चौकशा. धु म्हटले का धुवायचे. आणि मी कितीही गुप्त ठेवले तरी ते तुला कळणारच आहे. असिस्टंटः (हसत) करतो सर. असिस्टंट फोन लावतो. मामा़जी: मी मामाजी बोलतोय. काय पोझिशन आहे ऑस्कर ची. त्या डॉग ला काही मिळणार आहे की नाही. अध्यक्षः दोन मिळायची चान्सेस आहेत. मामाजी: दोन ने काय होते आहे. चांगली आठ मिळायला हवी. 'बापाची' आज्ञा आहे. त्यात दोन तरी भारतीय असायला हवेत. अध्यक्षः आता ते माझ्या हातात नाही. मामाजी: मला शहाणपणा शिकवु नका.

बंधु-भगिनींन्नो, आज किनई, मी तुम्हाला एक नवीनच पाककृती सांगणार आहे. माझ्या आंतरजालावरच्या मराठी संकेतस्थळांवरच्या आजवरच्या अनुभवातून हा पदार्थ जन्माला आला आहे. मात्र करायला अगदीच सोप्प्पा आहे हं! अगदी सगळ्या स्त्रियांनासुद्धा जमेल...... सर्वप्रथम एक पसाभर मराठी शब्द विकत घ्यावेत.