तुम्ही पाहिलंय कधी मुलांना दुडूदुडू धावतांना? ऐकलाय का कधी पाऊस भुईवर टप् -टप कोसळतांना? धावलाय कधी गिरक्या घेत फुलपाखरांच्या संगे? पाहिलाय सूर्य लपतांना झाकोळत्या ढगांमागे? सकाळपासून रात्रीपर्यंत तुम्ही सुसाट जाता का? 'काय, कसं काय' विचारतांना उत्तर येईपर्यंत थांबता का? लेकराला कधी म्हणत असाल 'आपण हे उद्या करू' गडबडीत तेव्हा पहातही नसाल त्याच्या डोळ्यातले अश्रू आता संपर्क राहिला नसेल मित्र - मित्र दुरावलेला कारण तुम्हाला वेळ नसेल साधं 'क्षेम' पुसायला कुठेतरी पोहोचण्यासाठी धावता तुम्ही जोरात हरवून बसता सगळी गंमत वेगाने धावण्याच्या नादात आयुष्य म्हणजे शर्यत नव्हे अंधारात दीपस्तंभ व्हावे ग

आठवणी..... सरी पावसाच्या नभी दाटलेल्या ऊरी आठवांच्या लडी साठलेल्या ! तशा मावल्या ना तुझ्या आवडी ही सदाच्याच अमुच्या झोळ्या.....फाटलेल्या ! कफल्लक कवीच्या न वाट्यास नट्टा, तरी शृंगार भरल्या.....गझल थाटलेल्या ! अवचित् कधी शेपटा त्या वेणीचा जरा स्पर्शताही .....मुठी.. चाटलेल्या ! सखे राहिले ना वसंतास भान बघुनी तुला त्या.....यौवनी घाटलेल्या ! अता एकदा हा मोगरा माळू दे ना तुझ्या मोकळ्या केसांत्.....काटलेल्या ! करपून गेला बहर बघ कधीचा अता कृष्ण म्लान .....गौळणी बाटलेल्या !