काहि प्रसंग: १. स्वाईन फ्लूमुळे शाळेला सुट्ट्या. घराजवळच्या मंदीराच्या आवारात ७-८ मुलींचा घोळका काहितरी खेळत बसला होता. एक चिमुरडी मात्र एवढंस्स तोंड करून बाजुला बसलेली. मला बघवलं नाही म्हणून त्या खेळणार्‍या मुलींपैकी एकीला विचारावं म्हणून संवाद सुरु केला "काय गं शाळेला सुट्टी?" "होऽऽऽ" (एकीला प्रश्न घाऊक उत्तरे :) ) "ती 'क्ष' का तिथे बसलीए? लिंबु टिंबु आहे? का तिला येतच नाहि हा खेळ?" "श्शुऽ!! बसुदे तिला तिथे.. ती आली तर आई ओरडेल मला" "का बॉ? भांडलात की काय?" "नाऽहीऽ!!! ती आहे ना तिच्या चुलत बहिणीला ताप आलाय" "मग?" "म्हणून आई म्हणालिए तिच्यापासून दूर रहा..

पाकिस्तानचा खरा शत्रू कोण? "अल जझीरा" या अरबी भाषिक चित्रवाहिनीने "पाकिस्तानी गॅलप" या संस्थेकडून जनमताची पाहणी करविली. २६०० पेक्षा जास्त लोकांनी या जनमतकौलात भाग घेतला. प्रश्नोत्तरें मतदात्यांमध्ये आणि प्रश्न विचारणार्‍यांमध्ये समोरासमोर झाली, अनेक प्रश्न विचारण्यात आले, पण मुख्य प्रश्न होता कीं पाकिस्तानला सर्वात मोठा धोका कुणाकडून आहे? तालीबानकडून? की भारताकडून? की अमेरिकेकडून? ५९ टक्के पाकिस्तानी लोकांना सर्वात जास्त धोका अमेरिकेकडून वाटला, त्या खालोखाल (पण खूप खाली) फक्त १८ टक्के लोकांना भारताकडून वाटला तर तालीबानकडून धोका आहे असं मानणारे फक्त ११ टक्के निघाले.

गुगलवर भारतरत्न पंडीत भीमसेन जोशी यांच्याबद्दल अधिक माहिती गोळा करत असताना हे सापडलं. पाहिल्यावर धक्काच बसला. http://www.iloveindia.com/indian-heroes/bhimsen-joshi.html अशा लोकांचं काय करायचं? विशाल.