प्रेरीत होऊन लढवावे असे सध्या तुरळकच आढळते तरी ही आमची प्रेरणा ही (सवयीने मंद) होळीची याद देऊन जाणारे विविध नावांचे विरविरीत धागे... काही खुळे, आणि दिशाहीन मठ्ठ काही नेहमी व्यस्त काही सुस्त तेच वळण तेथेच नेणारे फक्त कधी रोडावलेले, निष्कारण थंडावलेले अतीसामान्य कवितेचे जंत ... तरीही एकूणएक कवीता वाचणारा रटाळलेला विचारवंत ... पोळीची साद घालून जाणारे विविध आचार्‍यांचे सुनसान धाबे... काही बळेबळे, आणि चववीहीन घट्ट काही स्वस्त काही फस्त काही जेवण तेच ;तेच वाढणारे रीक्त चवीचे तेच मीठ पीठ अन मसाले कधी शिजलेले , अर्धवट भिजलेले ,

************************************************ या विषयावर आजपर्यंत खुप जणांनी लिहीलेय, खुप सुंदर लिहीलेय. त्या सात महावीरांची आठवण आजही आपल्याला निष्ठेचे महत्व शिकवते.

मंद वार्‍यात,धूंद तार्‍यात, लाजत रात्र आली चांदण्यांचे तबक हाती, उधळीत रात्र आली ! मंदावला भास्कर.., चांदणे सावळे निळावले स्पर्षाने शशिकराच्या, बघ गरती रात्र झाली ! शृंगारात विरघळे, अस्तमानाचे गीत फिके लाजलेली रातराणी..., फुलवीत रात्र आली ! लज्जेने धरले हळुवार, दाती शेव अंधाराचे गुंफीत गीत मिलनाचे.., आतूर रात्र झाली ! नको रे सख्या हे असे, अता दुरावे अंतरीचे रुणझुणते सुर समीराचे, धुंदीत रात्र आली ! चल मिळून तनुत, आगळा देहराग आळवू मिटले अंतर सगळे...,अन गंधीत रात्र झाली ! विशाल.