मिसळपाव करता करता सांडलवंड झाली अरे पुन्हा चायनीज खाण्या बायको ही निघाली. आम्ही चार पावांचीही आस का धरावी जी मिसळ सांडे त्याची वाट का पहावी? कसा गॅस उसळकटाच्या सांडतो पखाली.. कपाटात केले कुणी बंद घुशी साती मीठतिखट सांडून झाले पहा धूळमाती उरे चायनीज, उडपी एकमेव वाली उभे स्वयंपाकघर हे झाले एक कार्यशाळा इथे फरसाण्याचा चुरा पायाने लवंडला कशी प्लेट दुर्दैवी अन घूस भाग्यशाली धुमसतात अजुनी विझल्या जिर्‍याचे धुपारे नवे खाद्य मागत उठते 'अर्धांग' हे सारे हॉटेलची बिले ही आता पहा खिसा जाळी

शब्दांची निवड कवितेत गुंफवून भुलवलेस चार भोळ्या भाबड्यांना भर दुपारी. 'धोरण''शृंगार'. आतून बंद कडी घालतोस दुसर्‍याच अधमुर्‍या अर्थाची. प्रतिसादा आड चावट राघू किंचाळतांत, माहीत्येय .. ....... माहीत्येय.. दुपारची दंगल आणि केलेला बंदोबस्त.

पुण्यश्लोकी जे मुनी वाल्मीकी गदिमा होऊन आले लोकी लाख मनांना वेड लाविती बाबुजी रामायण गाती नित्य उपासक ते प्रतिभेचे भाविक पूजक स्वर-शब्दांचे चरित सांगती जगतपित्यचे तारे हे सूर्या ओवाळिती बाबुजी रामायण गाती हे भक्तीचे कोरीव लेणे कोजागिरीचे धवल चांदणे ह्रद्यकुपीतून आले गाणे संगती लाखो जन रंगती बाबुजी रामायण गाती फुलापरि ते शब्द उमलती सुगंध पसरे विश्वाभोवती इतुके याचे वेड लाविती नास्तिका भक्ती रस पाजती बाबुजी रामायण गाती पूर्णपणाची कृतार्थ चौकट कसे जगावे पुरुषोत्तमपट विस्मयकारक अतिव उत्कट ऐकुनी श्रोतुजन नादती बाबुजी रामायण गाती मुग्ध जाहले लाखो जनमन तृप्त म