मित्रानो एक सगळेमिळून एक प्रयोग करु यात नेहमी एखाद्या काव्य प्रकारातून विडंबनाचा जन्म होतो. आपण उलटे करू या अगोदर विडंबन लिहुया आणि त्यावरून नन्तर त्याचे सुडंबन करुया तुझ्या रेशमी केसांनी जीव माझा ढापला जाता जाता सहजच कलीजा माझा कापला का आता गमजा करू फुका आपला भेटीत पहिल्याच तू खीसा पाचशेला कापला सोड हा नाद झेपणार नाही तुजला प्रेमात तुझ्या ऐसा आवाज आतला दबला मी खुळा होतो खुळा आहे हे ठाऊक होते मजला जादूत तुझ्या करवीयला मी माझाच खुळखुळा आपला कळाले तरी जाहला उशीर फार हे उमजायला मजला जेंव्ह्या तुझ्या त्या प्रीयकराने धरुनी मज बहूत चोपला. ...............विजुभाऊ या पुढच्या ओळी तुमच्यावर सोपवतोय

माझी प्रेरणा : अस्सल देशी हायकू १) सिगरेट ,साहेब आणि कंपनी देशीच धरली नाविलाजाने बायकुही देशीच पत्करली देशातच बनलेली रम मात्र विदेशी ठरली. २) त्याला बघून काजूची फेणीही थरथरली डोळ्यातून आसवे गळली दुपारीच लागली असेल बहुतेक. ३) डाबर,पुदीन हरा , खायचे असते संध्याकाळी जास्त झाल्यास दुसर्‍या दिवशीचा उत्तम उतारा असते. ४) नोकरी देतांना एच आर ने माझेसमोर दोन पर्याय ठेवलेत. ऑनसाईट की ऑफ शोअर....?? मला ऑफ शोअर ची गरज नव्हती...

दरवर्षी नव्या पुस्तकांना घातलेल्या कव्हरसारखं या पावसातही तुझ्या आठवणींना लपेटून घेतलं मी कवितेत. हळूच दुडले काही दिवस एकमेकांसोबतचे शाकारली स्वप्नांची कौलं नि पडलो जरासा वाचत मजेत नव्या छपराखाली त्याची वाट बघत चवदार शब्दांचे घुटके घेत पण वाचता वाचता डोळा लागताच हा कोसळून गेला धबाधबा माझी फिरकी घेत. जाग येऊन बेघर झालो पुन्हा नि फुटक्या कौलांचा तो ढीग घेतला पुन्हा कवेत. आता आधी कौलं घालू की वाचन संपवू इतकाच प्रश्न आहे. पुन्हा बेघर व्हायची भीती वाटते ना!