तात्यांना पाठींबा सध्या मिसळपाव वर जो आजची खादाडी या सदरावरून वाद सुरु आहे, तो मनाला अतिशय क्लेशकारक, आणि वेदनादायी वाटला. तात्या अभ्यंकर यांना मी व्यक्तीशः ओळखत नाही, मात्र गेल्या 3 वर्षाहून अधिक काळ मी त्यांचा वाचक आणि चाहता आहे. मिसळपाव च्या रूपाने त्यांनी आपल्यासमोर हे एवढे मोठे कार्य उभे केले आहे, ते निशितच कौतुकास्पद आहे. मराठीत अनेक वेब साईटस आहेत; मात्र मिसळपाव ची सर कोणालाही नाही. यात सदस्यांचा वाटा मोलाचा आहेच, मात्र तात्यांनी उपलब्ध करून दिलेल्या व्यासपीठामुळेच आपण स्वताला इतक्या मुक्तपणे आणि मनमोकळेपणाने व्यक्त करू शकतो; आणि ही बाब आपण कदापि विसरता कामा नये.

दहा-पंधरा वर्षांहून अधिक काळ आपण सातत्यानं भेटत असलेल्या व्यक्तीची पहिली भेट केव्हा झाली हे आठवायचं ठरवलं तर आठवेल? माझ्यापुरतं उत्तर "मुश्कील" असंच आहे. त्यात अशा आठवणी जाणीवपूर्वक पटलावर आणावयाच्या असतील तर आणखीनच मुश्कील. पण तरीही हा एक खेळ होतो. मनाशीच, मनाचा. या निमित्तानं चार मंडळी जेव्हा एकमेकाशी बोलू लागतात अन् त्यातून त्या व्यक्तीची एक नवीनच ओळख समोर येते तेव्हा हा अनुभव विलक्षण ठरत जातो. सुरवात साधीच होती. 'आंदोलन'च्या कार्यकारी संपादक सुनीती सु. र. यांचा फोन आला. "उद्या आपण एकत्र भेटतोय. सुहासचा वाढदिवस आहे, साठावा, त्यानिमित्त..." गेल्या पंधरा वर्षांहून अधिक काळ मी सुहासला ओळखतो.

सच्या भावड्या तुझा वाढदिवस आला..... आमच्या साठी २४ एप्रिल हा "सचिन दिवस" ! खोटं नाही सांगत - ह्या दिवशी आम्ही घरी गोडधोड करतो.... तू खेळत नसलास तर तुझ्या खेळींची चित्रफीत बघतो. आणि आम्ही गेल्या वर्षभरात काय काय बरोबर - चूक केलं त्याचा हिशोब मांडून तुझ्यासारखं काहीतरी (आमच्या लायकीनीच रे!) करायचा संकल्प करतो. ह्या वर्षी तर खूप मोठं सेलेब्रेशन होणार ! आयपीएल मध्ये ज्या पद्धतीनी मुंबईचा संघ हाताळलायस, जसा काय खेळलायस... आणि हो की रे !