प्रितीचा वृक्ष जेव्हा बहरला किती वेचली फुले ओंजळ भरून आताच का लागली पानगळ शिशिर ऋतू का आला हेमंत सरून हरदिनी तुझी वाट बघणे वेळ लागतो म्हणूनी रूसणे येतील का आठवणी कधी परतून शिशिर ऋतू का आला हेमंत सरून मज आठवे ओंजळ फुलांची घट्ट केलेल्या दोन करांची तीच निष्प्राण फुले बघते आता वहीतून शिशिर ऋतू का आला हेमंत सरून धुक्यात एकदा गेलो पहाटे फिरावयास दोघे शालीत एकटे हाती हात धरता उब मिळाली स्पर्शातून शिशिर ऋतू का आल