Skip to main content

सार्‍या जातींना खड्यात जावूद्या

बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
सार्‍या जातींना खड्यात जावूद्या
सार्‍या जातींना खड्यात जावूद्या आपल्या देशाची प्रगती होवूद्या ||धृ|| नका कुणी हो जातपात मानू नव्या कल्पना अंमलात आणू जुने विचार मसणात जावूद्या आपल्या देशाची प्रगती होवूद्या ||१|| ह्या जातींनी काय नाय केलं माणसामाणसात भांडन लावून दिलं सख्खेशेजारी वैरी होती एकमेकांचे गळे कापती मी उच्च तू निच ते म्हणती असलं वाईट वागणं तुम्ही थांबवा या जातींना खड्यात जावूद्या ||२|| ब्राम्हण, मराठा, शिंपी, सोनार तेली तांबोळी कुणगर, महार कोळी कोष्टी कोकणा भामटा भिल्ल रामोशी मातंग बेमटा किती जात
काव्यरस

सिंहगडवरचा सुर्यास्त

बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
शिवजयंतीला सिंहगडावर गेलो होतो . तिथे सुर्यास्ताला घेतलेली काही छायाचित्रे .. गडावर पोहोचेपर्यंत सूर्याने क्षितिजावरून कल्टी मारली होती. सूर्य मावळला होता पण अजून त्याच्याकडून क्षितिजावर विस्कटलेले रंग आवरायचे राहिलेच होते. आम्ही जमेल तेवढे रंग आमच्या कॅमेऱ्यात भरून घेतले.

प्रिय विनील,

बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
ओरिसातील मलकनगिरीचे जिल्हाधिकारी आर. विनील कृष्णा यांचे, त्यांच्यासमवेत असणारे अभियंता पवित्र माझी यांच्यासह, माओवाद्यांनी अपहरण केले. विनील यांचे मलकनगिरीतील काम असे आहे, की त्यांच्या सुटकेसाठी माओवाद्यांचा प्रभाव असूनही आदिवासीच रस्त्यावर आले आहेत. फक्त आदिवासीच नव्हे, तर सर्वदूर समाजही. नेमकं काय घडतं आहे तिथं? सुरक्षा न घेता विनील जंगलात गेले, हा आता मुद्दा होऊ पाहतोय. खरंच त्यांचं चुकलं? ओरिसातच आयएएस अधिकारी असणारे सचिन जाधव यांनी विनिलला उद्देशून लिहिलेलं हे खुलं पत्र.

मैत्रिणींच्या tips हव्या आहेत.

लेखक Pearl
बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझी १ मैत्रिण गेली ३/४ वर्षे SFO ला रहात आहे. तिला थोडे दिवसांपूर्वि मुलगा झाला.(C-section) It is her first baby. तिची आई भारतातून गेली आहे महिन्याभरापूर्वि तिला मदत म्हणून. New Born Mother साठी हा सगळा अनुभव खूप वेगळा असतो आणि आयुष्यात खूप उलथापालथ घडवून आणणारा असतो. त्या प्रसंगी अनुभवी लोकांच्या सल्ल्याची खूप गरज असते. अनुभवाचा खूप फायदा होतो. भारतातले अनुभव आणि US मधले अनुभव खूप वेगळे असणार. (कारण तिथे स्वयंपाक, घरकाम, बाळाची आंघोळ यासाठी कामाची बाई मिळणे अवघड आणि महाग आहे.

तुला कसली रे एवढी घाई ?

लेखक विश्वेश
बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज सकाळी नेहमीप्रमाणे घाई घाई ने आवरले आणि निघालो तेव्हा बायकोने विचारले ... तुला कसली रे एवढी घाई ? निघण्याची घाई, मला जगण्याची घाई ... आयुष्याची पाने मला उलटायची घाई हसायची घाई, मला रडायची घाई ... चार पावले चालताच मला पडायची घाई खायची घाई, मला पिण्याची घाई ... कोणी काही देवो, मला घेण्याची घाई जिंकायची घाई, मला हरायची घाई ... कुठे जातो माहित नाही, पण धावायची घाई भेटीची घाई, मला गाठीची घाई ... ऐन तारुण्यातच मला साठीची घाई सवयीची घाई, मला सवयीची घाई ... मरणाची घाई ... मला सरणाची घाई ... मला सरणाची घाई ...

व्य॑गचित्र - बहुजन समाजाची आजची स्थिती

बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
माफ करा..... स॑गणक लाइट गेल्याने ब॑द पड्ला होता अन नेमक॑ व्य॑गचित्र डकवायचे रहीले होते.... हे घ्या परत..... प्रदिप आवाड

माझे आजुसचा नंगोट

बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रस्तावना: ही आगरी भाषेतील हास्य कविता आहे. या कविते मधून हास्य निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला आहे. तरीही काहीना या कवितेत चावटपणा दिसून येऊ शकतो............!!!! माझे आजुसचा नंगोट ऐंसा माजे आजुसचा नंगोट चार बाय चारचा हाय टेरिकोट ऐंसा माजे आजुसचा नंगोट || १ || दिसाला चोंकोन न्यासाला तीरकोन पूरशी सरलकोट न मंगारशी बगला त भुईकोट ऐंसा माजे आजुसचा नंगोट || २ || आजुसचे नंगोटयाव चिमन्या पोपट पुन जर का गाठ सुटली त बाला धंदाच चोपट ऐंसा माजे आजुसचा नंगोट || ३ || -आगरी बाणा. आगरी बोली-आगरी बाणा.
काव्यरस

एक अनुभव

लेखक विजुभाऊ
बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
सातारच्या रोटरी क्लबच्या साप्ताहीक मिटींग्ज दर शुक्रवारी संध्याकाळी कन्या शाळेत होतात. शाळेच्या अंगणात धोन्डो केशव कर्वेंचा प्लास्टरचा पूर्णाकृती पुतळा . एकदा मिटींगला थोडा लवकरच गेलो होतो. मी एकटाच होतो बाकीचे मेंबर यायचे होते. का कोण जाणे कर्व्यांचा पुतळा जवळून पहावा असे मला वाटले. पुतळा करणाराने तो फार सुंदर रीतीन एकेला आहे. चेहेर्‍यावरच्या रेषा न रेषा व्यवस्थित रेखाटल्या आहेत. कर्वेंचे धारदार नाक. किंचीत करारी डोळे , गोल चष्म्याची फ्रेम .

बालगीते

लेखक वपाडाव
बुधवार, 23/02/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी लहान म्हणजे अगदीच शिशुमंदीरात शिकत असताना जुन्याश्या कॅसेट प्लेयरवर (टेप रेकॉर्डर) बाल गीते ऐकत असे. उत्तरा केळकर यांच्या स्वरधारा ह्या अल्बममधील गाणी होती ती. शाळेतुन घरी आलो की उचकपाचक करायला सुरुवात व्हायची. आईला ही घरघर पसंत नसे. ती मग टेप रेकॉर्डर चालु करुन देई. मग पुढचा अर्धा-एक तास हा बाल गीते ऐकण्याचा कार्यक्रम चालायचा. मी ही गाणी तब्बल तीन-चार वर्षे तरी ऐकली असावीत . त्यानंतर माझ्या लहान बहिणीने सुद्धा ऐकली. पण काळाच्या ओघात जसं CDचं चलन वाढलं, हे कुठेतरी मागे पडलं. माझ्या संग्रही ती कॅसेट आता नाहीये.