3

चला मस्त तारुण्य फुललेय जरा मजेत जगूया कसे जगायचे त्याचे स्वातत्र्य घेऊया कशे प्रेम करायचे त्याचे गणित आपणच ठरवूया कशाला करायची कुणाची कॉपी आपण आपल्या पद्धतीने जगूया चला जरा मस्त सूर लावूया शोभादर्शक नि त्यात रंगीत काच तुकडे कसे छान शोभादर्शक बनते तसे काही तरी करुया प्रेमाचे क्षण आपल्याला हवे तसे आपल्या मनात मांडूया जमेल [?] खरेच जमेल ..! प्रयत्न करुया ..!! कशासाठी कुणाला लाजून प्रेमाचे सूर लपवायचे कुणावर असेल प्रेम तर कशासाठी दडवायचे ? ती आली त्या दिवशी कसे ढग भरून आले होते निळ्या निळ्या साडीमध्ये तिचे मन फुलत होते काळेभोर डोळे नि मस्त चेहरा तारुण्याचे एक

आज पुन्हा नव्याने केली मी जुन्या गीतांची होळी आज पुन्हा नव्याने शिवली मी माझी फाटकी झोळी झालो सज्ज रचाया तुझ्यावर नवीन सुरेल गाणी उघडली पुरचुंडी अन, काढल्या जुन्या आठवणी जुनेच सूर जुनेच तराणे ... लिहितो मी शब्द नवे जुनाच पूर जुनेच बहाणे ... वाहतो मी तुझ्या सवे मुद्दाम झालो पूर्णपणे रिते ... आता टाकली ती कात लिहायचो पूर्वी प्रेम गीते ... आता टाकली ती जात कवितेमधून दिसती आता ... काही उरले ओले क्षण दिसते तगमग उरातली अन ... दिसते थरथरले मन फिरून नव्याने विणतो आहे तीच जुनी मी जाळी आज पुन्हा नव्याने शिवली मी माझी फाटकी झोळी आज पुन्हा नव्याने केली मी जुन्या गीतांची होळी

पाहाता वाट तुझी विचार वेडे येत राहिले फुले उमळली चंद्र सरकले पहाट झाली तु येशीलच आता असेच वाटतच राहिले वेडे प्रेम! वेडा मी. जग हसतच राहिले. तु येशील का खरंच? प्रश्न पडत राहिले ज्ञात असुन उत्तर, तरी विचारत राहिले उजाडण्याची वाट कशी बघतात सुर्यफुले मन माझे टक्क तुझी वाट बघत राहिले तु बघतच असशील चंद्र आकाशतले म्हणून व्हावे मी चंद्र असे वाटत राहिले आभाळात बसून मग तुला पाहात राहावे असेच अजुन न कळे पण बरेच काही...! पाहाता वाट तुझी विचार वेडे येत राहिले फुले उमळली चंद्र सरकले पहाट झाली तु येशीलच आता असेच वाटतच राहिले वेडे प्रेम! वेडा मी. जग हसतच राहिले.