सुखाच्या ह्या ऋतूत तुम्हाला हवे म्हणून- माझ्याजवळचे पाने फुले फळे आणि फांद्याचे सर्वस्व देण्यासाठी- मला जगावेच लागेल ! दु:खाच्या त्या ऋतूत तुम्हाला हवे म्हणून- कुणाच्या तरी जगण्यासाठी चुलीत जळण्यासाठी- कुणाच्या तरी मरणानंतर चिता जाळण्यासाठी- माझे अचेतन खोड मला जपावेच लागेल !

कशी कुणास ठाऊक कोठून उगवते ही झुरळांची जमात कशी कोठे दडून बसते फटीत बाथरूममध्ये .... किचनच्या बेसिन खाली मध्यरात्री कधी उठलो तर दिसतात मस्त मजेने फिरत असतात इतस्तत: दिवां लागताच तुरुतुरु पळतात अदृश्य होऊन जातात भयंकर किळसवाणे वाटते त्याना बघतांना झुरळे असतात बारीक झुरळे असतात ढब्बू डौलदार ...बेढब झुरळे असतात चीनी माणसाच्या मिशी सारखी धीर गंभीर विचारवंत योग्या सारखी ध्यान लावून बसलेली किती नष्ट केली नष्ट झाली असे वाटले तरी ती उगवतात फिनिक्स पक्ष्या सारखी राखेतून उभी राहतात जिद्दीने .....! पायाने ठेचले की फट असा आवाज येतो नि ही मरून जातात मी पाहिलंय मुंग्यांनी त्याचा देह फ

महिना अखेरी, कैसा थाटमाट लागताच वाट, पगाराची सोशिक बायको, खिसे ती तपासे टाकोनी उसासे, दर्दभरे उधारी करोन, आणते किराणा शोधते बहाणा, सयुक्तिक सार्याच वस्तूंचे, वाढले हो भाव मनी काही हाव, धरवेना मूक वाचकाचे, सणके मस्तक काव्य हेच एक, प्रकटन पुढार्यांचे बूड, घट्ट खुर्चीवरी, फुकाचीच सारी, बोंबा बोंब