त्यांचाच जीव घे तू ..... हा लावतो पुढारी घामास भाव सस्ता म्हणुनी यमास झाला गिळण्यास गाव सस्ता मातीत राबताना इतके कळून आले फुकटात ठोस जखमा!

जय देव जय देव जय दुष्काळदादा,हो श्रीदुष्काळदादा । आमच्या गावाला येऊनको यंदा जय देव जय देव ॥धृ॥ मागील वर्षी अतिवृष्टी झाली । उभी पिके सर्व वाहूनिया गेली । चालु वर्षाला पाऊस गेला । सर्व पिकांचा सत्यानास झाला । मिळेना गारिबांना कुठे कामधंदा...॥१॥ ऊन्हाळ्यात मिळेना प्यायला पाणी । मुले बाळे कशी फिरती रानोरानी । पोटाला मिळेना पोटभर अन्न । अशा वेळी वाटते नको हे जीणं । डगमगतो तेंव्हा पुरुष ही खंदा...॥२॥ मंत्री महोदय येऊनिया जाती । मोठमोठाल्या सभा भरविती । हे करू ते करू अश्वासने देती । घरी गेल्यावर विसरुन जाती । भोळ्या जनतेचा घेतात फायदा...॥३॥ रोजगार हामीची कामे ही येती । ऊन्हा तान्हात कामे

स्वप्नांच्या शाळेत झालो मी भरती ,झालो ससाणा पोचलो ढगा वरती, दिसला ससा धरती वरी ,झेप घेतली त्यावरी, ससा झाला कावरा बावरा,माझा झाला बैजूबावरा , घेऊ लागलो तान-लकेर ,क्षणात झालो मी फकिर , दुसऱ्या क्षणी होतो मी राजा,वाजू लागला सनई-बाजा, झालो मी राजाचा रंक ,कधी झालो येसाजी कंक , आला हाती दाणपट्टा माझ्या ,चिरू लागलो ताज्या भाज्या, मौजेची ती स्वप्ने पडती ,स्वप्नात माझ्या झाडे उडती, गजर झाला जाग मला आली ,स्वप्नांच्या शाळेची सुट्टी झाली .

अजुनी आठविते भय रात्र मज ती,कोणी न्हवते अवती भवती, त्यातून बिबट्याची डरकाळी ,मेळ घाटातली ती रात्र काळी, रान गव्यांचे हुंकार भिवविती ;वानरांचे चित्कार घुमती, हरीणांचे बिथरून पळणे ,रस्त्यांची ती अद्भुत वळणे, पहाट होता किलबिल होते,मनावरचे दडपण जाते, पहाट किती रम्य वाटते,झाड -फुलांना शोभा येते, भयाची जागा हुशारी घेते,निसर्ग त्याला साथ देते.