का उदास, आज वाटे मला श्वास श्वासात, जीव हा कोंदला ll १ ll हृद्य आठवांचा, काय हा उमाळा नेत्रातूनी अश्रूंचा, हाय तोल गेला ll २ ll विराण स्मृती, करिती मनी गलबला का दिशा नित्य, गवसेना पाखराला ll ३ ll जुनाच गुंता, न सोडवी मनाला मिळे संकेत, असा नव्या वादळाला ll ४ ll अडकलो पुन्हा, जुन्या कड्या कपारीला बुजेना चिरा, जो जो मी सांधला ll ५ ll मागतो आधार, फिरुनी त्या अंबराला मज दाखवी, नव्याने निरभ्र चांदण्याला ll ६ ll - सार्थबोध

चल परत नव्याने सुरू करू सारे ओळख नव्हती कधीच आपली असे पुन्हा भेटू डोळ्यात येईलच पाणी माझ्या त्या अश्रुं समेच आपले अहं पण विरघळून टाकू खूप पहिले आपण हिशोबचे जगणे त्या पल्ल्याड जाऊन फक्त आपल्यासाठी जगू असेल अजूनही अल्लड बालपण आपल्यातही त्या निरागस पणाची थोडी चव चाखून पाहू चल बरोबर मिळून चालू जरासे हृदयातील स्वप्नापर्यंत पर्यन्त असेच आपण पोहोचू आयुष्यात असणारच वळणे थोडीशी गहिरी त्यातूनच आपल्या प्रेमाचा अर्थही नव्याने उमजू

चारोळ्या - १ या चारोळ्या मी जवळपास साडे पाच वर्षांपूर्वी लिहिलेल्या आहेत. यमकं बर्‍यापैकी जुळलेली असली तरी हे "र ला र आणि ट ला ट" जोडणं नव्हतं. बरंचसं उस्फुर्त.

काही बोलू कशाला, झालेत शब्द आसू आयुष्य ओघळून गेले, आणि कितीक सोसू ll १ ll त्यांचे रक्तही बदलले, वागणे असे बेताल आम्ही तुमच्यातले नाही, आम्हा रंग नका फासू ll २ ll तुमच्याच दोर हाती, केले विषण्ण जगणे आमचेच नशीब होते, आम्ही कोणास कोसू ll ३ ll भरवसा होताच आमचा, शब्दावर माणुसकीच्या चुकलो; सापडलो आम्ही, नका दुसऱ्यास नासू ll ४ ll मारून आम्हास तरीही, उजळ तुमचा माथा नाही बदलणार दुनिया, असे लागले भासू ll ५ ll आहे ठाऊक काहींना, चांगुलपणा आमचा तो जगू दिलेत न तुम्ही, मरणोत्तर पुतळ्यात वसू ll ६ ll येईल तुमचाही अंत, तो दूत फटकारेल तुम्हा दावण्या पुरावा माणुसक