मी शब्दच हरवून बसलो आज शोधतो आहे तेच स्वप्न स्वप्नात माझिया मीच हरवलो आहे माझेच शब्द नि माझीच वाचा एक वेडी आशा मिळतील का मला माझे शब्द शोधतो आहे किनारे नि आधारसाठी धरलेले ते सृजनाशील हात आज इनद्रधनुत पुन्हा तेच रंग भेटतील का मला शोधतो आहे मी माझेचे शब्द नि माझीच स्मृतिपटले एक समग्र व्यासपीठ तिथे मिळतील का मला माझेच शब्द जे कीं हरवले आहेत व्याखानात दबले गेले आहेत घुसमटातात ते आता प्राप्तानात कधी काळी त्यांचाही जरब होता चळवळीतून ,आंदोलांतून ,उठावातून आता हरवले आहेत माझेच शब्द नि माझा आवाज एक विष्णन आभाळ तिथे भेटतील का मला माझेच शब्द नि माझेच आर्तव निर्विवाद गाजवतायात क्षितिजे आपले आधिराज्य खु

केली लाख आर्जवे तरी सांज हात सोडवून गेली नको नको म्हणताना मला ह्या रात्रीस बांधुन गेली मिटले सारे नकाशे सार्‍या दिशा विझुनी गेल्या होता जिचा दिलासा ती सावलीही पळून गेली येई काळोख अंगचटीस लोचट वारा झोंबे तनामनास उडताना घरावरी टिटवी अंगभर शहारा टाकित गेली मेघ नौबती झाडती आसमंत गडगडाटी हासे तो पोहचला वेशीवर वर्दी दामिनी देऊन गेली वाटे पळुनी जावे तर तो दारी उभा ठाकला मदतीस मारली आरोळी त्याच्या हसण्यात विरुनी गेली मग लेवुनी त्याची वासना रात्र पसरली या माळराना तो तोडित असता लचके चांदणी हुंदका दाबित गेली चंद्र लपला ढगाआड आसमंत निशब्द झाला मी फ़ोडित राहिले टाहो अन वैरी रात्र रंगात आली अखेर झाली