सुट्टी म्हणजे नुसती धमाल पर्यटनाची भलती कमाल .. गडावर जाऊ शिकू इतिहास भुगोलातले प्रदेश खास .. बसू घरात ऊन असल्यावर पत्ते क्यारम गार फरशीवर .. टीव्हीवर एनजी डिस्कव्हरी डोरेमोन भीम बीनची मस्करी .. अधूनमधून भेंड्या नि गाणी आईस्क्रीम आणिक लिंबूपाणी .. पुस्तकं वाचू खूप छान छान माहितीची करू देवाणघेवाण .. संध्याकाळी खेळू बागेत खेळ खेळून खाऊ बागेबाहेर भेळ .. सुट्टी म्हणजे क्रिकेट खेळणे अभ्यासाशी गट्टी फू करणे .. .

तिला पहिल्यांदा पाहिल तेव्हाच मी तिच्या प्रेमात पडलो होतो तिचे टपोरे डोळे, लांबसडक केस आणि त्यात माळलेला तो मोगर्‍याचा गजरा पण मला ह्यातले काहिच दिसले नव्हते कारण ती माझ्या कडे बघुन जेव्हा हसली तेव्हा तिच्या गालावर पडलेल्या खळीने मी घायाळ झालो होतो. जळी स्थळी, काष्ठी पाषाणी मला तिच दिसत होती प्रेम ही माझी गरज होती लग्न ही तिची मी तिची अडचण समजाउन घेतली आणि मग मी तिच्याशी एक करार केला परत भेटण्याचा. जस प्रेम एकतर्फि होत तसाच हा करार पण होता पण शेवटी करार हा करारच असतो मग मी प्रेम करतच राहिलो आणि ती लग्न करुन निघून गेली पण माझा स्वतःवर विश्र्वास होता आणि तिच्यावरही मी तिची वाट बघत थांबलो

या आज्ज्यांच्या गॅलऱ्या, अशा मऊशार कशा? कष्टाने खुरमुडले हात यांचे, पाठीवरती मऊच कसे होतात? कानाखाली लगावल्या कधी दोन, आज त्यांचे गालगुच्चे कसे होतात? या आज्ज्यांच्या गॅलऱ्या, अशा मऊशार कशा? देव सारे पाण्यात बुडले, तरी यांच्या श्रद्धा, गाथेसारख्या कशा बरे तरतात? बाग सारी उजाड झाली, तरी नातीसाठी दोन फुले कुठून बरे आणतात? या आज्ज्यांच्या गॅलऱ्या, अशा मऊशार कशा? मुलेबाळेलेकीसुना सगळे परके झाले, तरी यांच्या गार पडवीत इतके झोपाळे कसे बरे झुलतात? घरदारगावदेश सगळे कसे मागे पडले, तरी यांच्याच एका गॅलरीसाठी पावले कशी माघारी वळतात? या आज्ज्यांच्या गॅलऱ्या, अशा मऊशार कशा?

त ते तुक क के कुक शिळी भाकर ......... कांव कांव कांव गायनाचार्य बुर्ज्वा कोकिळा ....... इवलासा मी गिळतो आकाश ढेन्चू ढेन्चू ..... ..... पीत पीत कविता लिहिली आहे, डोक्याला कमालीच्या मुंग्या आल्या. कोणी या कवितेचा अर्थ मला समजवून सांगेल का?