Skip to main content

काहूर (संपुर्ण)

लेखक जव्हेरगंज यांनी शनिवार, 24/10/2015 22:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
" आयं, भायर कावदान सुटलयं" म्या पाटीवर पिन्शीलीनं गिरगुट्या मारत मनालु, आय भाकऱ्या थापतच ऱ्हायली, म्या नुसतं तिच्याकडं बघत ऱ्हायलु. कितीतरी येळ. आय कायच बुलली नाय. मग म्या ऊठून कवाड ऊघडलं, भाईर रिपीरीपी पाऊस लागला हुता. छपराच्या वळचणीवरचं थेंब थेंब पाणी म्या हातात धरलं. भिताडाच्या कडकडनं जाऊन मी गोठ्यात नजर मारली. आमची जरशी गाय गरीब बापुडी. अंधारात बसली हुती. म्या तिकडं गीलू न्हाय. पावसाचं टपोरं थेंब वट्यावर पडाय लागलं, माज्या पायावर शितुडं उडाय लागलं. उंबऱ्यावर पाय पुसून म्या पुना घरात गीलू. पाटी पिन्शील वायरीच्या पिशवीत टाकुन दिली. मग वाकळंवरं उगच पडुन ऱ्हायलु. छपरातनं पाणी गळायला लागलं.

तू कुणाचा...

लेखक आनंदमयी यांनी शनिवार, 24/10/2015 13:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
फाटली भलत्या अवेळी जीर्ण झोळी थेंब शब्दांचे तुझ्या झेलीत होते राहिला साचून तेथे षड्ज वेडा आर्त वेणूचे जिथे संगीत होते थिरकते ही एकटी जेथे अबोली त्या तिथे शून्यात होती रासलीला हळहळे अजुनी घडा फुटका, रिकामा खोड माझी काढण्या तू फोडलेला नादती येथे वृथा का पैंजणे ही छेडता दूरात तू मंजूळ पावा रे मुकुंदा श्वास माझे जहर व्हावे एवढा सलतो जिवाला हा दुरावा मान्य हे कळले जरा मजला उशीरा की तुझ्या असण्यातही नसणेच होते भाळले ज्याच्यावरी गोकूळ सारे सावळे ते हास्यही उसनेच होते संपला सहवास सरल्या गोड भेटी प्रश्न केवळ राहिला वेड्या मनाचा मी तुझी, यमुना तुझी, अन् गोपिकाही! सांग पण मधुसूदना रे तू
काव्यरस

भीतीच्या भिंती: ९. हल्ला

लेखक आतिवास यांनी शनिवार, 24/10/2015 13:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग (निवेदन: काही तांत्रिक अडचणींमुळे ही लेखमाला सध्या अपूर्ण ठेवावी लागत आहे. वाचकांनी त्याबद्दल मला क्षमा करावी. यथावकाश लेखन पूर्ण करेन इतकंच आत्ता म्हणेन.) गेला एक महिनाभर आमचं मुख्य रस्त्यावरचं प्रवेशद्वार बंद होतं. ते आहे दक्षिण प्रवेशद्वार. त्यानुळे आमची नियमित ये-जा पूर्वेकडच्या प्रवेशद्वारातून चालू होती. या बाजूला एक महत्त्वाचं सरकारी कार्यालय आहे – ‘निवडणूक आयोग’. तालिबान हिटलिस्टवरचं आणखी एक ठिकाण. एक दिवस सकाळी साडेदहाला एसएमएस आला, “पूर्व प्रवेशद्वाराजवळ के ९ तपासणीत एक संशयास्पद वाहन आढळले आहे.

मिटण्याचा हव्यास (विडंबन)

लेखक दमामि यांनी शनिवार, 24/10/2015 11:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
पेर्णा शोधा पाहू नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता कळले मग~ मजला~ की, तो चष्म्या~चा त्रास होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता बा~यको अन् माझे~ होते, ल~क्ष वे~गवेगळे बा~यको अन् माझे~ होते, ल~क्ष वे~गवेगळे ती~ साडीचा रंग पाही, चोळी~ मज, जल्लोष होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता वा~टला जो माल मजला, अनोळखी नाद होता वा~टला जो माल मजला, अनोळखी नाद होता उ~मटला त्याक्षणी, पत्नीचा आवाज होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता सुगंधावर त्यां ललनांच्या, भाळूनी मी आनंदलो सुगंधावर त्यां ललनांच्य
काव्यरस

उशिरा

लेखक आतिवास यांनी शनिवार, 24/10/2015 09:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
. . . . चौकातला दिवा लाल झाला, गाड्या थांबल्या. रस्ता ओलांडून फटाफट ते सगळे रस्त्याच्या बाजूला ठरलेल्या जागी आले. मनातली काळजी, शंका, उत्सुकता इतरांना कळू नये याची सगळ्यांची धडपड चालू होती. पण कदाचित जगण्याचा तितकासा अनुभव पाठीशी नसल्याने असेल, भावना लपवण्याच्या धडपडीत त्यांचे चेहरे जास्त बोलत होते. “आले का समदे?” नंदाने विचारलं.

काही कविता

लेखक चांदणे संदीप यांनी शनिवार, 24/10/2015 09:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
. . "मुग्धा" उपमा विशेषण तुला पुरेना नाव साजीरे ओठी ठरेना कसे सुटावे क्लिष्ट कोडे आई-बाबा, आजी-आजोबांनाही कळेना! लखलख चमचम नभांगणातील | नक्षत्राचा तारा तू | माणिक-मोती, नीलम पाचू | अव्वल रत्ना हिरा तू || तू परी तू मंदाकिनी | निलाक्षी सुनयना तू | तू पल्लवी तू गोजिरी | सुहासिनी सुवदना तू || सकवार सोनाली तू | हळुवार हसरी स्मिता तू | तू रूपाली तू रातराणी | सुमना तू प्राजक्ता तू || तू मधुरा तू क

ही कसली उस्तुकता

लेखक दिवाकर कुलकर्णी यांनी शनिवार, 24/10/2015 00:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
ही कसली उस्तुकता? काल दसरा झाला. आज सर्व पेपरना सुट्टी.लोकसत्ता तेव्हडा चालू, म्हणून मिळाला. लोकसत्ता अपवादानं हाती येतो. कागद, छपाई दर्जेेदार ,मन भरुन आलं. मनात आलं पेपर लावावा . किती पेपर लावणार ,किती वाचणार दुसरं मन. आणि पान नं. ८ अर्थसत्ता वर आलो,तिथं एका बातमीचं हेडिंग, “मूहुर्ताची सोने खरेदी---------- -----------बाबत उस्तुकता , काय?उस्तुकता? हा कोणता शब्द?

उस तोड़....

लेखक आनंद कांबीकर यांनी शुक्रवार, 23/10/2015 23:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
भल्या पहाटच् मायन् दगड्याला बापाचा जुनाट सदरा घातला. बाह्या दुमटवल्या. गळयापासून पायापर्यंत तो झाकून गेला. चिमि अजुन झोपेतच् होती. मायन् तिला शेजारच्या कोपितल्या म्हातारी जवळ टाकलं. हातात कोयती घेऊन सगळे कोपीवाले निघाले. "का गं? दगडूला कामुण घेतलं आज संग?" सोबतच्या एकिन् मायला विचारलं. "अ गं! गेल्या हप्ती हाताला कोयतं लागून घेतलं म्हणून घरी ठीवलं त् त्या आंब्याखली जुगारी लोकाइला सिगरेटी-फुटान आणून द्यायला पळु लागलं. मनुन मनलं घीउ संगच्. तेव्हढच् चार दोन मोळ्या बी बांधू लागल." मायन सांगून टाकलं. दगडू सगळ्यांच्या पुढे कनाकना पाय उचलत चालत होता.

शिरवळ्या /शेवया.

लेखक इन्ना यांनी शुक्रवार, 23/10/2015 16:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी पाककॄती ह्या सदरात काही लिहीतेय ह्याच मलाच खरतर जाम हसू येतय . त्यातही हा पदार्थ कोकणातला फार खटाटोपाचा. मुद्दम इथे लिहितेय कारण एक हाती पाऊण तासात बनवून उत्तम ( आजीची आठवण झाली वगैरे कॉम्पीमेंट्स मिळवण्याइतका ) झाला . दसर्‍याला सहसा बासुंडी करतात आमच्या घरी. ह्यावेळी वेगळ काही कराव म्हणून हा घाट घातला . ( घाट घातला म्हणजे कसं भारदस्त , खूप कठीण पदार्थ जन्माला घातल्याचा फील येतो ;) ) माझ्या स्वैपाकघरातल्या कर्तृत्वावर पूर्ण विश्वास असल्यानी , आयत्यावेळी श्रिखंड आणायच मनात योजून ठेवल होतं .

चापण्याचा हव्यास

लेखक अरुण मनोहर यांनी शुक्रवार, 23/10/2015 15:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता कळले मग~ मजला~ की, तो गळ्याचा फास होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता बा~यको अन् माझे~ होते, प~क्ष वे~गवेगळे बा~यको अन् माझे~ होते, प~क्ष वे~गवेगळे ती~ उपाशी ठेवू पाही, खाणे~ मज, जल्लोष होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता वा~टला जो स्वाद मजला, अजीर्णाचा नाद होता वा~टला जो स्वाद मजला, अजीर्णाचा नाद होता पो~कळितल्या खर्जातुनी, तक्रारीचा आवाज होता जिभे~स ह्या वेळोवेळी चा~पण्याचा हव्यास होता सुगंधावर त्यां पक्वानांच्या, भाळूनी मी आनंदलो सुगंधावर त्यां पक्वानांच्या, भाळूनी
काव्यरस