गुजरान माझी होईल कशी गुजरान,कंठाशी आला प्राण कोण देईल आम्हाला दान,वणव्यात अडकल रान डोक्यावर कसले भार,कोणी देईना जीवा आधार फक्त उरल्या घटका चार,लांबला प्रवास फार चार घासांचे हे दुखणे,पोटात तिडिक उठणे काट्यावर सदैव निजणे,अश्रुंनी रातभर भिजणे धीर करुनी पसरीला हात,केविलवाणे बोल तोंडात लाज सुटली होती आघात,भीक मागतो माणसात कटोऱ्यात पडती नाणे,मुखात देवाजीचे गाणे असे जीवन लाजिरवाणे,श्वानापरी काय राहाणे पोटाला मिळे भाकर,साऱ्या जगाचा मी चाकर झोप नसते रात्रभर,श्वास माझे तुमचे आभार कुठल्या कर्माची ही शिक्षा,दारोदारी मागतो भिक्षा शरीराची होते रक्षा,मनास देई काही दीक्षा कप

आमची प्रेरणा मिपात जरा ऊदासच वाटलं लाटकरांची लाटी आणि जिलेबी नाही डांगे ह्यांचा स्कॉर्पियो चा प्रवास संपत नाही गुरुजींचा एक वर्ष पूर्तीचा धागा संपत नाही ट. का. चं लग्न जमल्याची बातमी नाही बरेच दिवसांत आस्तिक नास्तिक वाद नाही कोणाची छायाचित्र स्पर्धेतला पुरस्कार वापसी नाही दीपक कुवेतची पनीर रेसिपी नाही छ्या … पूर्वीचं मि .पा. आता राहिलं नाही मिपात आल्यावर जरा ऊदासच वाटलं

धर्म जाणताना किती चुकामूक झाली धर्माच्याच नावे किती कत्तले पाहिली धर्मासाठी माणसा माणसात अंतरे माणुसकीच्या नात्यांची उरली वेशीवर लक्तरे धर्म सांगतो प्रेम घ्यावे वाटावे प्रेमाचीच दुनिया सारी मर्म त्याचे जाणावे महोत्सव धर्माचा भवती जरा थांबून पाहावे निसंकोचपणे त्यातून चांगले ते घ्यावे प्रेम वजा जगती अंती उरतेच काही तिमिरातून तेजाची मग वाट भेटत नाही