गहिऱ्या गहिऱ्या आभाळात तुझे निर्मळ, सच्चे डोळे, सुसाटल्या वाऱ्यासवे, तुझे स्वप्नांचे हिंदोळे वीज येते, तशी तुझी क्षणार्धात भेट, गडगडाटी गोंगाटाचे तुझे अनोळखीसे बेट पाऊस सुरू होण्याआधी इतकं सारं दाटून आलं.. पाऊस पडून गेला- आणि तुला सांगायचं राहून गेलं तुला सांगायचं राहून गेलं..

तो नुसता हंसायचा, फारफार तर खुणा करायचा तसा कधीचाच येऊन बसला होता,माझ्या साठीनंतर पण, त्याला घाई नव्हती ,कसली मायाही नव्हती लहानपणी,तरुणपणीही, कधी दिसला होता पण तेंव्हा मधेच लुप्त झाला होता बासष्ठीला हॉस्पिटलातही उशाशीच होता, स्तब्ध पहात होता मी विचारलं तर ,अजून वेळ आहे म्हणून खुणावत होता पंचाहत्तरी करायची का बाबा, मुलगा विचारत होता हा मागे मिष्किलपणे डोळे मिचकावत होता ऐंशीनंतर जरा धुरकट दिसू लागले होते तरी हा स्वच्छ दिसत होता कालांतराने ही गेली तेंव्हा दोन दिवस गायब होता सगळे पाहुणे गेले आणि पुन्हा दिसू लागला होता नव्वदी गांठल्यावर सगळे शतायुषीचा आग्रह करत होते तेंव्हाही तो शांत