मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

राहून गेलेलं

पिशी अबोली · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
गहिऱ्या गहिऱ्या आभाळात तुझे निर्मळ, सच्चे डोळे, सुसाटल्या वाऱ्यासवे, तुझे स्वप्नांचे हिंदोळे वीज येते, तशी तुझी क्षणार्धात भेट, गडगडाटी गोंगाटाचे तुझे अनोळखीसे बेट पाऊस सुरू होण्याआधी इतकं सारं दाटून आलं.. पाऊस पडून गेला- आणि तुला सांगायचं राहून गेलं तुला सांगायचं राहून गेलं..

वाचने 5329 वाचनखूण प्रतिक्रिया 34

मारवा 09/06/2016 - 17:09
बोलुन चालुन अबोलीच नाव तुमच

चाणक्य 10/06/2016 - 06:04
मस्त

नाखु 10/06/2016 - 08:26
सुटसुटीत आणि तरीही परिणामकारक.

सस्नेह 10/06/2016 - 11:28
पाऊस सुरू होण्याआधी इतकं सारं दाटून आलं.. पाऊस पडून गेला- आणि तुला सांगायचं राहून गेलं
...हे खासच !

कवितानागेश 10/06/2016 - 13:46
किती छान.

इरसाल 10/06/2016 - 16:48
पण काय सांगायच राहुन गेलयं ते कोण सांगणार ??????

भुमी 10/06/2016 - 20:50
सुंदरच, .....वीज येते, तशी तुझी क्षणार्धात भेट... मस्त लिहीलिय...

भुमी 10/06/2016 - 20:50
सुंदरच, .....वीज येते, तशी तुझी क्षणार्धात भेट... मस्त लिहीलिय...

पिशी अबोली 11/06/2016 - 15:24
धन्यवाद! बऱ्याच काळानंतर कविता लिहिली. तुम्हा सर्वांच्या कौतुकाने हुरूप आला..

अजया 11/06/2016 - 18:08
थोडक्या शब्दात बरंच काही सांगणारी कविता.कवितेचं हे वैशिष्ट्य पुरेपूर उतरलंय या कवितेत म्हणून जास्त आवडली. पुकप्र!

टर्बोचार्जड फिलॉसॉफर 11/06/2016 - 23:13
छान कविता मनाच्या तळ्यावरती आठवांचे पक्षी आले तुझ्या जुन्या पाऊलखुणा त्यात माझे ठसे ओले....... ही कविता/गाणे आठवले