शोध शोध तुझा घेत फिरत राहिले जळी,स्थ्ळी आणि पाशाणी. थकले,त्रासले,कोलमडले, तरीहि भटकतच राहिले.

शोध शोध तुझा घेत फिरत राहिले जळी,स्थ्ळी आणि पाशाणी. थकले,त्रासले,कोलमडले, तरीहि भटकतच राहिले.

या पाखरांस आता आहे निघून जाणे हे शब्द सूर सरले ओठी न येई गाणे छेडीत रोज तारा येई जुळून गीत ह्रद्यातूनी भरोनी येई फूलून प्रीत सार्‍या स्मृती सुखाच्या दाटून आज आल्या गेली उडून पिल्ले डोळ्यात प्रेमधारा रे माझिया पिलांनो हा जीव गुंतला रे डोळ्यात आज माझ्या बघ प्राण साठला रे फिरता नभांगणात परतून येथ या रे वेड्या जीवास माझ्या रे एक साद द्या रे हे वेड या मनाचे तुंम्हास रे कळावे अन् शब्द सूर ताल पुन्हा जुळून यावे

फ़ूलही कसे सलते उरात आहे? वादळे कशी या अंतरात आहे? वाट संपता माझा प्रवास होतो पावले कशी वेड्या भरात आहे? चुकवून रस्ते निघुन मरण गेले वेदना अशा माझ्या घरात आहे सोसतो असा आजकाल मज मी आसवे बरी साध्या दरात आहे वाळवंट रे हे बाग का खुलावी? मेघ त्या कितीसे अंबरात आहे? चांदणे ढळाले एकटा पुन्हा मी काजळी कशी ही चांदरात आहे? --शब्द्सखा! (संदीप सुरळे)