Skip to main content

जया बच्चनचा तीव्र निषेध...!

लेखक विसोबा खेचर यांनी रविवार, 07/09/2008 08:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
कालच कुठल्याश्या एका (माझ्या माहितीप्रमाणे 'द्रोण') चित्रपटाच्या कुठल्याश्या एका समारंभात प्रसिद्ध अभिनेत्री जया बच्चन हिने 'हंम यूपीके है, हम हिंदीमेही बात करेंगे. महाराष्ट्रके लोग हमे माफ कर दे!" असे मराठीजन, मराठीभाषा आणि महाराष्ट्र यांचा जाणूनबुजून अपमान करणारे, खिल्ली उडवणारे वक्तव्य केले. अनेक वाहिन्यांनी काल रात्री उशिराने हे दृष्य दाखवले. सदर वक्तव्य करतांना जयाच्या चेहेर्‍यावर खिल्ली उडवण्याचे, छद्मीपणाचे भाव स्पष्ट दिसत होते!

डाव वेळेने साधला

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी रविवार, 07/09/2008 02:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
(अनुवादीत. कवी--राजेंद्र्कृष्ण ) दुःखाच्या ह्या दरी मधे रथ खुषीचा लोपला प्रेमाच्या ह्या खेळा मधे डाव वेळेने साधला कुणी समजावे प्रेमातल्या ह्या नीष्ठूर संकटाना दोन जीवाने इच्छीले ते इतराना काही केल्या पटेना हंसण्या आधीच प्रीतिला का आवडे रडायला प्रेमाच्या ह्या खेळा मधे डाव वेळेने साधला नेत्रा समोर प्रीतिचा पुरावा कोणत्या कारणा म्हणावे जर ह्या जीवन मग काय म्हणावे ह्या मरणा प्रीतिचे दैव जाता निद्रे मधे दाह दुःखाचा भोगला प्रेमाच्या ह्या खेळा मधे डाव वेळेने साधला श्रीकृष्ण सामंत

आमचाही छोटेखानी मिपा कट्टा,:)

लेखक स्वाती दिनेश यांनी शनिवार, 06/09/2008 23:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
युरोपातला उन्हाळा आल्हाददायक असतो. २२ ते २५ अंश से तापमान,सूर्याचा ढगांशी लपंडाव आणि मध्येच एखादी हलकीशी सर असा 'श्रावण' उन्हाळाभर चालू असतो. साहजिकच ह्या वातावरणाचा जास्तीत जास्त उपयोग सगळे करून घेत असतात कारण त्यानंतर येणारी पानगळ दिवस लहान करते आणि तिच्यापाठोपाठची बोचरी थंडी सोबतीला करड्या संध्याकाळी आणते.त्यामुळे उन्हाळ्यात मौजमजेचे जास्तीत जास्त प्लान केले जातात्.व्हरांड्यात,गच्चीत,अंगणात केलेले बार्बेक्यू हे त्यात अग्रभागी असतात.अशा हवेत आम्हाला एकत्र काहीतरी करण्याची सुरसुरी न आली तरच नवल! त्यात आणि तात्याने अचानक छोटेखानी मिपा कट्टा!

माझी नवीन गुढ(भय्)कथा वाचुन अभिप्राय देणे

लेखक येडा खवीस यांनी शनिवार, 06/09/2008 17:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मित्रांनो, मी मिसळपावचा एक नवा सदस्य आहे...व्यवसायाने ज्योतिष मार्गदर्शक आणि गुढविद्या अशा क्षेत्रातील आहे ( म्हणजे पांढर्या कपड्यातील जरा बरा मांत्रिक म्हणलात तरी हरकत नाही) त्याचप्रमाणे एक हौशी गुढकथालेखकही आहे.

राधा

लेखक पद्मश्री चित्रे यांनी शनिवार, 06/09/2008 14:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
कळलेच नाही मजला जडला कसा जिव्हाळा मन चिंब भिजवुनी हा जणु कृष्णमेघ गेला थेंबात प्रीत जागे स्पर्शास ओढ लागे कळले कधी न जुळले आतुर मनांचे धागे सर्वस्व ये फुलुनी जणु केवडा फुलावा हातात चांदण्यांचा जणु ताटवा मिळावा ओल्या मिठीत धुंद तू सावळा मुकुंद राधा तुझी मी झाले तोडून सर्व बंध
Taxonomy upgrade extras

मला वाटतं.....

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी शनिवार, 06/09/2008 07:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
बरेच लोक आग्रह करतात की प्रत्येकाने दुसऱ्याकडे चांगल्या दृष्टीने (पॉझीटीव्ह ऍटीट्युडने) पहावं,जरी संबंध वाकडे येऊ लागले तरी ही. हाच मार्ग प्रत्येकाला सुखी,समृद्ध करतो आणि सौष्टव देतो.पण मुद्दा असा आहे की अशा परिस्थितीला सामोरं जाता आलं नाही की मनाला जरा धक्का बसतो. प्रथम, पाडाव होत असल्याने थोडं वाईट वाटतंच,शिवाय हंसतमुख राहून जणू काहीच झालं नाही असा दृष्टीकोन ठेवायला जरा जड जातं किंवा मन कष्टी होतं.कदाचीत प्रत्येक वेळी काहीच झालं नाही असं होतही नसेल. मला वाटतं, एकच मार्ग बरोबर असतो, असं पत्करून ह्या जीवनातले कठिण समस्या सोडवता येणार नाहीत.

एका (पेक्षा एक) कवीं चे मनोगत----!

लेखक मनीषा यांनी शनिवार, 06/09/2008 03:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
(ही कविता (मनोगत) वाचणा-या सर्व कवी /कवयित्रीं नी --- स्वतःस 'सन्माननीय अपवाद' समजावे )
घेउनी ताव अन लेखणीला ठरवले करु कविता एकदा शब्द शब्द चोहीकडे पण.. हाती काही येत नाही काय करु ? कसे करु ? मला काहीच सूचत नाही | अक्षरांपुढे ठेउनी अक्षर शब्द सांडले मी पसाभर जोडूनी त्या शब्दांना पण ... कविता काही जमत नाही काय करु ? कसे करु ? मला काहीच सूचत नाही | कल्पनेचे अश्व दौडले पण प्रतिभेने तर वैर मांडले निळ्या काळ्या शाई मधूनी निरर्थकच ओळी येती काय करु ?

(...बोकडाचे खूर काही!)

लेखक चतुरंग यांनी शनिवार, 06/09/2008 01:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रदीप कुलकर्णींचे 'मारव्याचे सूर काही' ऐकले आणि एका वेगळ्याच रागाचे चित्र नजरेसमोरुन तरळले! ;) मारले वजनास, स्नायू फुगवले भरपूर काही! जवळ येतानाच गेले, ढेर माझे दूर काही! मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही! ओरडा कोणी कितीही - बाटल्या होती रिकाम्या तोंड अमुचे सोडते मग दाटलेला धूर काही! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! रोज मी एकेक पळुनी फाडतो प्यांटीस माझ्या... आरसा मग दोंद माझे दाखवी भेसूर काही!

माझ्या म्हातारीची इष्टेट..!

लेखक विसोबा खेचर यांनी शनिवार, 06/09/2008 00:55 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, आज ५ सप्टेंबर. शिक्षक दिन! खरं सांगायचं तर आजचा दिवस उजाडल्यापासून, आज ५ सप्टेंबर म्हणजे 'शिक्षक-दिन' आहे इतकीच माहिती मला होती. 'तसे अनेक दिन असतात त्यापैकी हा एक' एवढीच माझी भावना होती. परंतु आजच्या दिनाचं माहात्म्य काय, मोल काय, हे मला समजायला, किंबहुना अनुभवायला संध्याकाळ उजाडावी लागली! अर्थात, अद्याप माझी पिढी तेवढी मुर्दाड बनली नाहीये हेही तितकंच खरं! प्रांजळपणे सांगायचं तर आज सकाळी उठल्यापासून मला माझ्या कोणत्याही शिक्षकाची याद आली नाही, आठवण झाली नाही. परंतु त्याचसोबत हेही तितकंच खरं की 'शिक्षक' नावाच्या माणसावर माझी खूप श्रद्धा आहे.

आपले वय तपासुन पहा,प्रुथ्विवरिल नव्हे !

लेखक मानव यांनी शनिवार, 06/09/2008 00:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
इतर ग्रहान्वर आपले आत्ताचे वय काय असेल ते एक्दम सोपे करुन दाखवले आहे क्रुपया टिचकि मारा http://www.exploratorium.edu/ronh/age/index.html