कुणी एक चांदणी नवथर खाली आली धरणीवर काय कसले तिला ना ठावे इकडे तिकडे कोठे जावे भूकेलेली रडवेली रडून कोमेजलेली तशात भेटला तिजला प्रियकर अशाच चांदणीसाठी होता आतूर कोण कुठली तू आलीस कशी आपूलकीने त्याने केली चौकशी लांब असते दूरदेशी येथे परदेशी कोण मज पाठवील पुन्हा मजदेशी प्रियकर उदार उमदा चांदणीस आवडला परी स्वगृहाच्या ओढीने जीव खंतावला मी तर तुझा आताचा प्रियकर घर तुझे कधीचे सुखकर नको तू गृह विरह सहू तू अन मी वेगळे होवू प्रियकर त्वरीत निर्णय घेई प्रियेस त्याच्या पोहचवून देई हा राहीला पुन्हा एकला रोज रात्री पाही तिजला चांदणीही विरहात तळपे अंधारअंगणी रात्रीस झळके दोन जिवांची अशी ताटातुट झाली प्रियक

निळ्या जांभळ्या ढगांआडूनी कोण बरे बोलावतो? इकडे आहे मी इकडे तिकडे देखील मीच आहे असे बोलतो. लपाछपीचा डाव असा हा राज्य माझ्यावर यावेळी शोधण्यासाठी त्याला निघालो वेळ अवेळी शोधता शोधता मी दमतो थकतो त्यानंतर हळूच कधी तो चाहूल देतो. दडूनी पुन्हा तो ढागांआड मला पुकारी शोध घेण्या पुढे जातसे कानोसा घेऊनी हा डाव कसला ठावूक नाही कधी संपतो कधी येईल समोर त्याची मी वाट पाहतो पाषाणभेद १४/१०/२०२१

वस्त्र विणताना, मन धागा गुंफताना..हवा रंगांचा कोमल बाज, गहिवर स्पर्श साज! रेशीम पाण्याची धार, त्यात चंद्राची साद.. अलगद सांडलेले, प्राजक्त देठ सहवास.. चोचीत धरलेले, आकाश मोतियाचे भास! वाऱ्याची मंगल गुज, हिरवळ मखमल पाऊल वाट.. सागराची तुफान गाज, मातीवर रेंगाळलेली वेडी लाट! -भक्ती