चांदणी अन प्रियकर
लेखनविषय:
काव्यरस
कुणी एक चांदणी नवथर
खाली आली धरणीवर
काय कसले तिला ना ठावे
इकडे तिकडे कोठे जावे
भूकेलेली रडवेली
रडून कोमेजलेली
तशात भेटला तिजला प्रियकर
अशाच चांदणीसाठी होता आतूर
कोण कुठली तू आलीस कशी
आपूलकीने त्याने केली चौकशी
लांब असते दूरदेशी येथे परदेशी
कोण मज पाठवील पुन्हा मजदेशी
प्रियकर उदार उमदा चांदणीस आवडला
परी स्वगृहाच्या ओढीने जीव खंतावला
मी तर तुझा आताचा प्रियकर
घर तुझे कधीचे सुखकर
नको तू गृह विरह सहू
तू अन मी वेगळे होवू
प्रियकर त्वरीत निर्णय घेई
प्रियेस त्याच्या पोहचवून देई
हा राहीला पुन्हा एकला
रोज रात्री पाही तिजला
चांदणीही विरहात तळपे
अंधारअंगणी रात्रीस झळके
दोन जिवांची अशी ताटातुट झाली
प्रियकरास चांदणी कधी न मिळाली
पाभे
१४/१०/२०२१
वाचने
1247
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
1
कुणी एक चांदणी पोवथर :=)
कुणी एक चांदणी पोवथरअस वाचल होतं. भंकस जाऊनदे, करुण कवीता आवल्डली :=) पोवथर = ‘कृती करून आभार व्यक्त करणारी मन:स्थीती’ इती. ह. भ. प. रावले महाराज.