सळसळणार्‍या फांद्यांवरती शेंगा फिक्क्ट सोनेरी नायलॉनच्या दोर्‍यांवरती वाळत पडली पोतेरी कसा बुडाला पलीकडे तो निर्देशांकाचा गोळा? पैसे गेले, अपचन झाले , लागतही नाही डोळा पुण्यभूवरी रस्त्यांवरती फलक लागले कसे झणी! कर्जमाफीच्या लोण्यामध्ये मिश्या बुडवल्या कुणीकुणी! तरला तरला पाण्यावरती! पहा मुखवटा चंदेरी! साबण मागत फिरणार्‍यांची पहा उडाली भंबेरी! प्रदेश आले , जाती आल्या, रंग, पंथ अन भाषाही भोग - तेवढा धर्म एकटा! धर्म दुजा कुठला नाही! निलाजरा मी ए.सी.मध्ये बसून कविता करणारा शिव्या घालतो भणंग कोणी रस्त्यांवरती फिरणारा

आमची प्रेरणा मंगेश पाडगावकर यांची अप्रतिम रचना जेव्हा तिची नि माझी... जेव्हा तिची नि माझी धडकून भेट झाली जाडी दहा मणाची माझ्या गळ्यात आली पायातल्या खुब्याचे ते हाड मोडलेले तोंडात बत्तिशिने अन स्थान सोडलेले स्ट्रेचर वरून अमची मग पालखी निघाली नव्हतीच शुद्ध तेव्हा, नुसतेच हात वारे अन काळजीत होते, माझ्या घरात सारे हे लोक कोण माझ्या जमलेत भोवताली कित्तेक मास नंतर खोलीत बंद होतो बोलीत मंद होतो चालीत मंद होतो आजन्म सोबतीला काठी मला मिळाली