आमची प्रेरणा पुलस्ती यांची सुंदर रचना शहारा किती पाळणे हलून गेले अता थांबबा... थकून गेले रंगामध्ये आले मी अन- कुठे अचानक उठून गेले? घरात डोकावले; दचकले कुणी कडे मी चुकून गेले! अजून खाटेवरी पसारा कुणी इथे बागडून गेले जमेलसे वाटलेच नव्हते हळूहळू मग जमून गेले... काल मला ती काय म्हणाली? "काम तुझ्यावीन घडून गेले" सदर्‍याला का गंध निराळा कोण पाखरू बसून गेले? पती जरासा सुंभ निघाला लग्ना दिवशी पळून गेले! श्वासांची येरझार "केश्या"- खरे काय ते कळून गेले?

माझ्या शब्दांची पाखरं उडतील वार्‍यावर दाही दिशांत फिरून शोधतील तुझं घर तुझ्या अंगणी विसावा घेतील ती क्षणभर माझ्यासाठी आणतील तुझ्या गाण्यातले सूर माझ्या आशेचा पाऊस बरसेल झरझर ओल्या मातीच्या गंधाने धुंदावेल तुझं घर मोती थेंबांचे सांडेल तुझ्यासाठी फुलांवर माझ्यासाठी आणील तो तुझा प्राजक्तबहर माझ्या स्वप्नांचे काजवे जागतील रात्रभर उजळेल तुझं घर, तुला दिसेल समोर उभा अंगणी मोहक चांदण्यांचा गुल्मोहर माझ्यासाठी झळाळेल तुझ्या हास्याचे झुंबर माझ्या कल्पनेचा वारा माझा धरून पदर मला संगती नेईल दाखवाया तुझं घर मंद शीळ घालून तो उघडील तुझं दार माझ्यासाठी आणील तो ............तुलाच माझ्यासमोर!

आमची प्रेरणा :- जयश्री अंबासकर यांची कविता अशक्य केवळ तुला मोजणे मणात केवळ किलोत आता अशक्य केवळ तुझी पाहता फुगीर गात्रे तुला तुमानी अशक्य केवळ नको तंग ही उगाच वसने बसता होइल दुभंग केवळ पुन्हा कसे मी बारिक होऊ रोज पळावे जिमेत केवळ करा "केशवा" पुन्हा तयारी लक्ष असु दे हे शेप केवळ केशवसुमार

कसा आज मोगरीने डाव साधला सुन्न ओझे आठवांचे घाव घातला.. सुटे भान दिशाहिन आज जाहलो सापडेना मार्ग माझा चांद मातला.. हरवले माझे पण तुला पाहता आसवांनी दोर माझा आज कापला.. संपले ते स्वप्न सारे सत्य जाणता भुतकाळ रम्य सारा आज बाटला.. हंसलीस खिन्न सखे ओठ दाबुनी आसवांना लपविता भाव दाटला.. एकवार हास पुन्हा ओठ दुमडूनी अजुनही त्यात माझा श्वास गुंतला..! विशाल