मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

पारगाव भातोडी गुगल करता करता , मराठा युद्ध जेथे झाले त्याची रोचक माहिती वाचली.प्रवास मोठा नव्हता ,तेव्हा जवळच्याच पण ऐतिहासिक पानाला कधी भेट देईन याचा मागोवा घेत होते.घरीच बनवलेल्या मिसळ पावचा भरपेट न्याहरी करून निघाले. रस्त्याने नव्याने चाललेल्या उड्डाणपुलाच्या कामाची प्रचंड लगबग होती.हळूहळू ती लगबग मागे टाकत टाकत मिलिटरी एरिया त्याच्या ऐसपैस भव्य इमारती आणि काही रणगाडे नजरेस पडत होत्या.पुढे तो भाग संपताच दुतर्फा हिरवीगार कांद्याची शेत नांदताना दिसली.आणि मोकळी हवा केसांशी खेळू लागली.मास्क अलगदच पर्समधे शिरला.आता रस्तावरची वर्दळही नाहीशी झाली.लवकरच पारगाव भातोडी वेस आली.टिपिकल गावची घर पण कम

‘रिअॅलिटी’ शो ‘Reality’ Shows "Be grateful that you only see the outward man. Be grateful that you never see the passions, the hatreds, the jealousies, the malice, the sicknesses... Be grateful you rarely see the frightening truth in people." -----Alfred Bester in The Demolished Man तात्याचं लग्न होऊन चांगली सहा सात वर्षे झाली आहेत. त्याची बायको सुशी. दोघांचा संसार मजेत चालला आहे. बायकोन खूपच आग्रह केला.पण तात्या बधला नाही. ‘अवास्तव धमाल’ हा नवीन चॅनेल धामधुमीत सुरु झाला होता, उद्घाटनाला बड्या बड्या धेंडांनी आवर्जून हजेरी लावली होती. कोण नव्हते आले? सी.एम तर होतेच होते.

बोलणं होतंय, कळणं नाही. पाहणं होतंय, रमणं नाही. ऐकणं होतंय, समजणं नाही. धावणं होतंय, थांबणं नाही. भेटणं होतंय, मिसळणं नाही. फिरणं होतंय, शोधणं नाही. आठवणं होतंय, विसरणं नाही. वाचणं होतंय, उमगणं नाही.

किनखापी आभाळाने लपविले निळे नक्षत्र मृगजळात बुडून गेले काळाचे घटिकापात्र थोपवल्या आवेगांच्या डोहात दफनली रात्र रिक्तता नसे ज्या ठावी ते फुटले अक्षयपात्र जागवूनी पिशाच्च शमतो का कधी अघोरी मंत्र ?

काव्यरस

मुक्त कविता

(मागच्या वेळी श्री ने मोठ्या शिताफीने वाइनचा प्रसंग वेळ मारून नेला होता. वाईन - भाग १ पण सौ काही हार माननाऱ्यातील नव्हती. पाहुयात पुढे काय घडलं ते...) सौ: मग काय विचार केला आहे तुम्ही? श्री: (गोंधळून) कशाचा विचार? आणि तू असं अचानक कोड्यात काय बोलते आहेस आज? सौ: वाटलंच. माझं मन काही तुम्ही जाणू शकत नाही. आज १६ वर्षे संसार एकटीने चालवला. पहिल्यांदा काहीतरी मागितलं तर तुम्ही चेष्टेवारी नेला विषय. श्री: (डोक्यात प्रकाश पडून) मी तुझी चेष्टा का करेल? आणि तेही वाईन वरून? उलट तूच माझी चेष्टा केली की काय असं मला वाटतंय.

गंध साऱ्या पाकळ्यांना जागवे जो जाणीवांना, मोगऱ्याचे उमलणे, सोसते का नकारांना ? मोहण्याची हौस नाही त्याविना जीणेच नाही जगे कसा जीव कोरा रंग ज्यात उरलेच नाही ? विरहगीत हाय रे ! सुमन कसे सावरे मधुप का स्तब्ध होई पंख रोखून बावरे ? हा उत्सव नित असे दैवयोग मग हसे गळून गेल्या आसवांना प्रणय कोणाचा पुसे ?

काव्यरस

अव्यक्त

(मेरा कुछ सामान... (भावा...(बघ)..अनुवाद.))

लेखक ज्ञानोबाचे पैजार यांनी गुरुवार, 11/11/2021 15:38 या दिवशी प्रकाशित केले.

सगळे कंस पूर्ण केलेले आहेत उगाच मोजत बसू नका... पेरणा, प्राची ताईची ही कविता http://www.misalpav.com/node/49553 प्राचीताईने केलेला भावानुवाद करायचा प्रयत्न चांगला होता, पण तिला बिचारीला त्या गाण्याचा खरा अर्थ समजलाच नाही ( हा उगाच खोटे कशाला बोलायचे?) स्पष्ट बोललो म्हणून रागावू नको बरका प्राचीताई, पण माझ्या फार अपेक्षा होत्या तुझ्या या भावानुवादा कडून. माझ्या आता पर्यंतच्या अनुभवावरुन सांगतो हे गाणे असे भारी आहे की दुसऱ्या कोणाlला खरा अर्थ लक्षात येण्याची शक्यताच नाही.

काव्यरस