मिसळपाव
कंडेन्सड मिल्क केक
3
या अंधश्रद्धेचे काय करू?
आज भारत-ऑस्ट्रेलीयाचा "एफ-५" कळ दाबत सतत ताजा होणारा धावफलक एकीकडे बघत असताना दुसरीकडे ज्यांना तो खेळ प्रत्यक्ष बघता येत होता त्यांचा विचार करत इनो घेणे चालू होते. भारतीय संघाचा खेळ बघताना सरासरी आता आटोक्यात आहे, तरी देखील काय होते या भितीने एकीकडे बोटे जुळवून बसलेलो (फिंगर्स क्रॉस्ड) तर दुसरीकडे मनातल्या मनात, "च्यायला यांना बरं बघायला मिळतं" असे म्हणत तीच बोटे मोडत होतो.... :(
तर मग ठरवलचं! की यापुढे "एफ-५" नाही तर ३० मार्चला हातात रिमोटच असेल!
युवीच्या अर्धशतकापुढे रिकीचे शतक हरले....
युवीच्या अर्धशतकापुढे रिकीचे शतक हरले....
आणि गतस्पर्धेतल्या पराभवाचा पुरेपुरे 'बदला' घेवुन भारतीय संघ सेमिफायनल मधे पोहचला...
दे घुमाके...
वॅलेंटाईन वॅलेंटाईन
"संत वॅलेंटाईन, काय माणूस होता सांगू ! एकदम झक्कास. प्रेमास अमर करून गेला बेटा! त्याची समाधी कुठे आहे सांगाल का? ऑर्किडची फुलं सजवायची होती त्यावर मला.", आता हे मी लिहित नाहीये किंवा लिहितच असेन तर माझं मानसिक स्वास्थ्य बिघडलं असेल हे सुज्ञास सांगणे नलगे.
"वॅलेंटाईनविषयी लिही ना", असं विनंतीवज फर्मान माझ्या गुलबक्षीने (गर्लफ्रेण्ड हो!) गेल्या आठवड्यात काढल्यावर मी माझं मराठी टायपिंगचं सॉफ्टवेयर कॉम्प्युटरमधून काढून टाकलं होतं.
अंताजीची बखर - ऐतिहासिक महत्त्वाची ऐतिहासिक कादंबरी
‘मराठी ऐतिहासिक कादंबरी’ असं म्हटलं की काही ठराविक नावं समोर येतात. त्यांचा एक साचादेखील जवळपास ठरलेला असतो. एखादी ऐतिहासिक महत्त्वाची व्यक्ती किंवा घटना घ्यायची आणि अलंकृत (किंवा अगदी शब्दबंबाळ!) भाषेची खैरात करून त्या व्यक्ती/घटनेभोवती एक महिरप तयार करायची. मराठी मनाला पूज्य आणि अभिमानास्पद वाटतील अशा, म्हणजे मराठ्यांचं शौर्य वगैरे उदात्त गोष्टींची त्या कादंबरीत भलामण करायची. असं केलं म्हणजे मराठी लोक तिच्याविषयी भरभरून बोलतात.
ससा आणि कासव -
पांढरा शुभ्र कापूस जसा
इवला पिटुकला होता ससा
लाजरा बुजरा भित्रा जरा
अवखळ चपळ होता ससा
एकदा मळ्यातून फिरता फिरता
गेला तो तळ्याकाठी तडक
इवल्या पिटुकल्या सशाला
दिसला मोठा एक खडक
खुदकन ससा मनात हसला
ऐटीत खडकावरती बसला
थोड्या वेळाने झाली गम्मत
सशाला वाटली जम्माडी जम्मत
खडक लागला हलायला
ससोबा लागले डुलायला
अचानक घडले तरी काय
सशाचे थरथरले की पाय
सशाला वाटले झाला भूकंप
त्याच्या अंगाला सुटला कंप
पाहिले त्याने पायाखाली
जीव झाला वर खाली
नव्हता पायाखाली खडक
होती कासवाची पाठ टणक
कासवाने हलवली हळूच मुंडी
ससोबाची उडाली घाबरगुंडी
धूम ठोकली सशाने मळ्यात
कासव निघाले निवांत तळ्यात
काव्यरस